Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 52 (28 października 2012)

Wprowadzenie do liturgii

KRZYK CIERPIĄCEGO BĘDZIE WYSŁUCHANY

Dzisiejsza Liturgia Słowa wiele mówi o płaczu ludzi cierpiących: „Są wśród nich niewidomi i dotknięci kalectwem” (I czytanie). Bóg natomiast wyraźnie widzi każdy płacz, cierpienie i nie jest obojętny na jęk, ponieważ tych, którzy „wyszli z płaczem”, przyprowadzi do siebie wśród pociech. Również dzisiejszy Psalm zapewnia nas, że ci, którzy (teraz) „we łzach sieją”, (kiedyś) „żąć będą w radości”, ci, którzy obecnie zmagają się z codziennością i pracując dla dobra innych, „idą i płaczą, niosąc ziarno na zasiew”, kiedyś obejrzą owoce swoich zmagań, „z radością niosąc swoje snopy”.
Dlaczego winniśmy w to wszystko niezachwianie wierzyć? Dlaczego mamy wierzyć w odmianę naszego losu? Dlatego że Bóg stał się człowiekiem i przez to pokazuje, że nas rozumie. Jezus „może współczuć z tymi, którzy nie wiedzą i błądzą” (II czytanie). Trzeba nam wierzyć w nadejście ulgi w cierpieniu, ponieważ w dzisiejszej Ewangelii Jezus uzdrawia Bartymeusza, okazując wszystkim, że dla kogoś, kto wierzy, nie ma nic niemożliwego.
Dzisiejsze Słowo jest specjalnie skierowane do cierpiących: wołajcie, nie ustawajcie, błagajcie Boga, a Was usłyszy. Nawet jeśli inni już nie wołają, jeżeli próbują Was uciszyć, gaszą Waszą nadzieję, proście jak Bartymeusz: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!”. On na pewno to posłyszy, przystanie koło Was i dokona cudu. A do tego otrzymacie – tak samo jak Bartymeusz – zasłużoną pochwałę: „Twoja wiara cię uzdrowiła”.

ks. Adam Rybicki

„Gdy Pan odmienił los Syjonu, wydawało się nam, że śnimy”.
(Ps 126,1)