Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXIX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 51 (21 października 2012)

Liturgia słowa

Wiara to ufne powierzenie Bogu siebie oraz swojego życia. Takie doświadczenie przeżywa cierpiący Sługa Pański, nie jest ono obce Psalmiście, a jego dopełnienie stanowi złożona przez Chrystusa ofiara na krzyżu. Wiara to również pomoc w przeżywaniu cierpienia. Może nam ono pomóc w porządkowaniu i oczyszczaniu naszego życia z popełnionych grzechów. Autor Listu do Hebrajczyków wzywa, abyśmy przybliżyli się z ufnością do Jezusa. Wtedy dopiero zobaczymy właściwą hierarchię wartości.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 53,10-11)

Prorok Izajasz naucza, że ceną za grzech jest cierpienie niewinnego Sługi Pańskiego, którego Nowy Testament utożsamia z Jezusem. W Jego ofierze z życia, przez zjednoczenie się z grzesznym ludem, spełniają się Boże zamiary dotyczące zbawienia.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Spodobało się Panu zmiażdżyć swojego Sługę cierpieniem. Jeśli wyda swe życie na ofiarę za grzechy, ujrzy potomstwo, dni swe przedłuży, a wola Pana spełni się przez Niego. Po udrękach swej duszy ujrzy światło i nim się nasyci. Zacny mój Sługa usprawiedliwi wielu, ich nieprawości On sam dźwigać będzie.

PSALM (Ps 33, 4-5.18-19.20 i 22)

Psalmista hymnem wychwala Pana wszechświata i dziejów. On czuwa i troszczy się o tych, którzy nie liczą tylko na własne dzieła, ale ufają Jego miłosierdziu i otaczają Go chwałą.

Refren: Okaż swą łaskę ufającym Tobie.

Bo słowo Pana jest prawe, *
a każde Jego dzieło godne zaufania.
On miłuje prawo i sprawiedliwość, *
ziemia jest pełna Jego łaski. Ref.

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *
na tych, którzy czekają na Jego łaskę,
aby ocalił ich życie od śmierci *
i żywił ich w czasie głodu. Ref.

Dusza nasza oczekuje Pana, *
On jest naszą pomocą i tarczą.
Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska *
według nadziei, którą pokładamy w Tobie. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (Hbr 4,14-16)

Autor Listu do Hebrajczyków nazywa Chrystusa wielkim arcykapłanem. On jest podobny do ludzi we wszystkim, z wyjątkiem grzechu. Teraz natomiast zasiada po prawicy Ojca, aby wstawiać się za ludem. Stąd wezwanie do ufności wobec „tronu łaski”. Dzięki niej otrzymamy miłosierdzie i Bożą pomoc.

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:
Mając arcykapłana wielkiego, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmy mocno w wyznawaniu wiary. Nie takiego bowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz doświadczonego we wszystkim na nasze podobieństwo, z wyjątkiem grzechu. Przybliżmy się więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę w stosownej chwili.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mk 10,45)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Syn Człowieczy przyszedł, żeby służyć
i dać swoje życie na okup za wielu.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (dłuższa, Mk 10,35-45)

Chrystus Pan przypomina, że prawdziwa władza oraz autentyczna wielkość polegają na służeniu drugim, a nie zaspokajaniu własnych ambicji. W ten sposób pokazuje apostołom, którzy myśleli po ludzku i pragnęli stanowisk w królestwie mesjańskim, wymagania płynące z pójścia w Jego ślady. Wśród uczniów Kościoła Chrystusowego, którzy mają „pić kielich”, nie ma miejsca na pychę, szukanie osobistych celów i korzyści, próżną chwałę czy wywyższanie się ponad innych.

Słowa Ewangelii według świętego Marka

Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, zbliżyli się do Jezusa i rzekli: «Nauczycielu, chcemy, żebyś nam uczynił to, o co Cię poprosimy».
On ich zapytał: «Co chcecie, żebym wam uczynił?».
Rzekli Mu: «Użycz nam, żebyśmy w Twojej chwale siedzieli jeden po prawej, drugi po lewej Twojej stronie».
Jezus im odparł: «Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić, albo przyjąć chrzest, którym Ja mam być ochrzczony?».
Odpowiedzieli Mu: «Możemy».
Lecz Jezus rzekł do nich: «Kielich, który Ja mam pić, pić będziecie; i chrzest, który Ja mam przyjąć, wy również przyjmiecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej lub lewej, ale dostanie się ono tym, dla których zostało przygotowane».
Gdy dziesięciu to usłyszało, poczęli oburzać się na Jakuba i Jana. A Jezus przywołał ich do siebie i rzekł do nich:
«Wiecie, że ci, którzy uchodzą za władców narodów, uciskają je, a ich wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie między wami. Lecz kto by między wami chciał się stać wielki, niech będzie sługą waszym. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich. Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć i dać swoje życie na okup za wielu».