Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXVI NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 48 (30 września 2012)

Wprowadzenie do liturgii

PROROKIEM BĄDŹ!

Gdy słuchamy słowa, które Pan przekazuje nam w dzisiejszą niedzielę za pośrednictwem Kościoła, zastanawia nas, dlaczego ci, którzy widzieli wyrzucających złe duchy i słyszeli prorokujących, tak gwałtownie reagowali, sprzeciwiając się temu. Co nimi powodowało – zazdrość, zawiść, małoduszność, niechęć, a może pycha, gdyż uważali, że tylko oni są przeznaczeni do tych czynności? Może bali się, że działania podejmowane przez tych „z boku” przerastają ich możliwości?
To dzisiejsze słowo kierowane jest do nas samych. Pan Bóg ukazuje dwuznaczność postaw i zachowań. Czasem patrzymy „zazdrosnym” okiem na poczynania innych – na ich zapał, pobożność, dobroczynność, a sami postępujemy jak nieuczciwi bogacze z II czytania lub ci zdążający drogą do piekła z Ewangelii, bo nie chcą nad sobą pracować.
Pan Bóg objawia nam dzisiaj, że może przemienić ludzkie namiętności. Przez Mojżesza zaprasza nas: „Oby tak cały lud prorokował”. Trzeba się jedynie postarać, aby posiadać usposobienie proroka. Pomaga nam w tym Pan, nie pomijając natury człowieka, tylko wykorzystując jego skłonności, zapał, impulsywność, a nawet usiłując pogodzić to z naszym gniewem, zazdrością, strachem i smutkiem. Musimy jednak dotrzeć do dna naszego serca. A gdy tam będziemy, Bóg „da nam swego ducha”, byśmy byli radykalni w naszych zabiegach o wejście do królestwa Bożego i nie bali się odcinać od tego, co jest istotną przeszkodą w rozwoju duchowym i codziennym moralnym postępowaniu.

ks. Zbigniew Krzyszowski

„Oby tak cały lud Pana prorokował”.
(Lb 11,29)