Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XVIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 39 (5 sierpnia 2012)

Wprowadzenie do liturgii

 

 MANNA A DOBRE UCZYNKI

Dziś w liturgii słyszymy o mannie i o Eucharystii. Manna u Ojców Kościoła ma potrójną wymowę. Po pierwsze, jest symbolem Słowa, które przychodzi od Boga i staje się pokarmem. Gdy pojawiło się nieznane dotąd pożywienie, Izraelici zaczęli się wspólnie zastanawiać: Co to jest? (Man hu?). Pytanie to nie tylko wyjaśnia pochodzenie słowa manna, ale daje wskazówkę duchową: kto przyjmuje Słowo Boże, powinien nieustannie pytać, jak się ono odnosi do mojego życia. Po drugie, manna to zapowiedź i symbol Eucharystii: codzienne jej spożywanie dawało Izraelitom siłę tylko na jeden dzień, a to uczyło ich zawierzenia Bogu w drodze do Ziemi Obiecanej. Ponadto mannę znajdowano rano, co przez Ojców Kościoła tłumaczone było jako zapowiedź zmartwychwstania, które nastąpiło po ciemności nocy. Po trzecie, manna to symbol dobrych uczynków. Psuła się, gdy ktoś chciał jej nazbierać na zapas, natomiast w szóstym dniu należało nagromadzić ją na dzień następny, na czas odpoczynku i święta. Ojcowie Kościoła widzieli w tym wymiar moralny: należy szanować tydzień pracy i dzień wypoczynku, a zbieranie małych cząsteczek manny to zbieranie drobnych dobrych uczynków, które przypominają gromadzenie sobie zasług w niebie.
Ojcowie zwracają także uwagę na smak manny: w ustach tego, kto ją spożywał, przybierała taki smak, jakiego ktoś w danym momencie potrzebował i pragnął. Ojcowie Kościoła dają więc duchową inspirację dla chrześcijan wszystkich wieków: pokarm, który Pan przygotowuje dla nas na co dzień, to chleb Słowa Bożego oraz Ciała Pańskiego.

ks. Adam Rybicki