Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA Rok B (biały) Nr 30 (7 czerwca 2012)

Wprowadzenie do liturgii

GŁÓD BOGA I BOGA GŁÓD

Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam Jezusa oddającego siebie jako pokarm: „Bierzcie, to jest Ciało moje”. Mamy tu do czynienia z największym w dziejach ludzkości objawieniem człowiekowi, że w samej swej istocie jest on głodny Boga. Jezus zaś chce każdego z nas nasycić. Doświadczenie głodu i tęsknoty woła o miłość absolutną. Jest ono jak trampolina, z której człowiek może się odbić i zanurzyć w bezdennym oceanie miłości Bożej. Czy jednak zawsze potrafi korzystać z tej trampoliny? Dokąd biegnę w mojej codzienności? Czy obrane drogi prowadzą mnie do Boga?
Chleb życia chce być spożywany, a więc w Jezusie jest także głód bycia kochanym przez człowieka. „Jezus wchodzi w życie każdego z nas jako chleb życia (…) ażeby dać się spożyć. Co więcej, Jezus wchodzi w życie człowieka jako ktoś głodny: bliźni! Jako ktoś, kto ma nadzieję nasycić się chlebem naszego życia” (bł. Matka Teresa z Kalkuty).
Ta wzajemna wymiana miłości dokonuje się przez Eucharystię już tutaj, na ziemi. Rozpoczęła się w Wieczerniku, gdzie Jezus zawarł z nami Nowe Przymierze. Jego wypełnienie polega na wiecznym ucztowaniu z Bogiem: „Odtąd nie będę już pił z tego owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę [z wami] nowy, w królestwie Ojca mojego” (Ewangelia). Ostatnia Wieczerza wciąż trwa. Rozgrywa się codziennie na ołtarzach świata. Jezus wstał od wieczerzy z nieugaszonym pragnieniem spotkania się z nami w wieczności; to pragnienie pozostawił także w naszych sercach.

ks. Mariusz Rosik

„Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki”.
(J 6,51)