Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO Rok B (czerwony) Nr 28 (27 maja 2012)

Katecheza

 Bóg Duch Święty – medytacja

Jeśli Mnie miłujecie, będziecie zachowywali moje przykazania. A Ja będę prosił Ojca i da wam innego Wspomożyciela, aby pozostał z wami na zawsze, Ducha Prawdy, którego świat nie jest w stanie przyjąć, ponieważ ani Go nie widzi, ani nie zna. Wy Go znacie, bo przebywa wśród was i będzie w was (J 14,15-17).

1. Jezus Chrystus został poczęty i uświęcony za sprawą Ducha Świętego. Zanim wstąpił do nieba, obiecał uczniom zesłać Ducha Świętego i dotrzymał obietnicy w dniu Pięćdziesiątnicy. Duch Święty jest duszą Kościoła; czyni go nieomylnym, niezniszczalnym i świętym. Duch Święty jest duszą duszy człowieka znajdującego się w stanie łaski Bożej. Duch Święty osiedla się w nas podczas chrztu św., zwiększa swoją moc w bierzmowaniu, łączy się coraz bardziej z człowiekiem sprawiedliwym, który spełnia dobre uczynki. Ponadto Duch Święty daje łaskę aktualną: objaśniania, natchnienia, podnoszenia.

2. Duch Święty, wchodząc – dzięki łasce – w duszę człowieka, wlewa wiarę, daje nadzieję, rozpala miłość. On udziela siedmiu darów: rozumu, mądrości, wiedzy (umiejętności), rady, pobożności, męstwa i bojaźni Bożej. Więcej: wywołuje swoistą radość czy szczęśliwość, która jest zapowiedzią pełnej szczęśliwości niebieskiej: w ubogich duchem, łagodnych, cierpiących, spragnionych i głodnych Bożej sprawiedliwości, prześladowanych. Ponadto niesie dwanaście cennych owoców: pokój, radość, miłość, dobroć, czystość itp. [np. cierpliwość, życzliwość, wierność, łagodność, opanowanie (Ga 5,22-23) – red.].

3. O Duchu Uświęcicielu, zstępuj nieustannie na Kościół, aby miał zacnych pasterzy, godnych zakonników, gorliwych apostołów prawdy, dzielnych misjonarzy, pobożne zakonnice, wielu świętych ludzi. O Duchu Uświęcicielu, przenikaj mój umysł, abym zawsze żył wiarą. Przenikaj moją wolę, aby coraz bardziej mocna była moja nadzieja. Przenikaj moje serce, abym coraz bardziej kochał mojego Boga i mojego bliźniego.

Rachunek sumienia. Czy sprzeciwiałem się Duchowi Świętemu, wypędzając Go z duszy grzechem? Czy umniejszałem Jego działanie poprzez grzechy powszednie, obojętność, oziębłość, zwłaszcza wobec sakramentów świętych?

Postanowienie. Duch Święty jest we mnie, nie chcę zamartwiać Boskiego Gościa.

Modlitwa. Boże, Ty pouczałeś swoich wiernych objaśnieniami Ducha Świętego. Mocą tegoż Ducha Świętego udzielaj nam daru dobrego rozeznawania i korzystania zawsze z Twego pocieszenia. Oczyszczaj, Boże, nasze zmysły i nasze serca ogniem Ducha Świętego, abyśmy Tobie służyli czystym ciałem i Tobie się podobali za czystość serca.

bł. Jakub Alberione