Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

IV NIEDZIELA WIELKANOCNA - NIEDZIELA DOBREGO PASTERZA Rok B (biały) Nr 23 (29 kwietnia 2012)

Wprowadzenie do liturgii

CZYIMI JESTEŚMY DZIEĆMI?

Liturgia Słowa ukazuje nam dzisiaj Jezusa, Dobrego Pasterza, który w przeciwieństwie do wielu przywódców na tym świecie szuka dobra „owiec”, a nie swego własnego (Ewangelia). Toteż jedynie Chrystus ma prawo nazywać się „pasterzem”. Wszyscy inni, w większym lub mniejszym stopniu, są najemnikami. Dlatego nie ma innego „imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni” (czyt. I). Ilustracją tej prawdy jest uzdrowienie chromego w imię Jezusa. Podobnie jak Chrystus uzdrowił chorego przez zaangażowanie Piotra, tak i dzisiaj uwalnia świat od zła przez zaangażowanie tych, którzy są dziećmi Bożymi.
Bo właśnie dzięki ofierze życia Dobrego Pasterza stajemy się dziećmi Bożymi (czyt. II). To Boże dziecięctwo nie może być porównywane do zwykłej adopcji. Ludzka adopcja, nawet jeśli ożywiana jest wielką miłością, zawsze pozostaje czymś zewnętrznym. Więzy, które łączą rodziców z adoptowanymi dziećmi, wynikają z zewnętrznej umowy. Bóg natomiast przemienia nas od wewnątrz poprzez łaskę uświęcającą, poprzez dary Ducha Świętego, czyniąc nas w ten sposób swoimi dziećmi.
Przeżywanie daru dziecięctwa Bożego jest jednak na tym świecie tymczasowe i niepełne. Jego pełne przeżywanie nastąpi w dniu powtórnego przyjścia naszego Pana. Wtedy to „będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest”. Tymczasem trzeba nam żyć w radości posiadania daru dziecięctwa, a nierzadko w doświadczaniu dźwigania krzyża, lecz nade wszystko winniśmy pytać, czyimi jesteśmy dziećmi.

ks. Antoni Paciorek

„Dobry pasterz daje życie swoje za owce.”
(J 10,11)