Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

VIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 9 (25 lutego 2001)

Wprowadzenie do liturgii

JAKI JEST SKARBIEC TWEGO SERCA?

W każdej epoce powstawało wiele mądrych sentencji, które wprowadzone w życie miały je uczynić piękniejszym i lepszym. W dzisiejszej Ewangelii św. Łukasz zebrał aż pięć takich ważnych Jezusowych powiedzeń: o dwóch niewidomych, o nauczycielu i uczniu, o drzazdze i belce, o drzewie dobrym i złym, wreszcie o człowieku mającym dobre lub złe serce. Wszystkie te powiedzenia mają jeden cel: pomóc człowiekowi stać się bardziej odpowiedzialnym za swoje słowa i czyny.
Zazwyczaj szukamy obłudy u faryzeuszów żyjących w Palestynie w czasach Chrystusa, a przecież wypowiedziane przez Jezusa słowo: „obłudniku” być może dotyczy także i nas. Można być dobrym ojcem, matką, wychowawcą, księdzem, kimś ważnym w społeczeństwie, a nie dostrzegać „grubej belki” w swoim oku, wytykając innym niewielkie przewinienia.
Zarówno szlachetność, jak i fałsz mają swe źródło w sercu człowieka. Jezus nazywa je skarbcem, skrywającym w sobie dobro i zło. Człowieka należy mierzyć miarą jego serca, jego duchowego wnętrza, a przede wszystkim sumienia. Jesteśmy chrześcijanami, więc „miejmy serce” i wydobywajmy z tego skarbca najpiękniejsze pokłady dobra.

ks. Sławomir Zieliński

«Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata,
a belki we własnym oku nie dostrzegasz?»

(Łk 6,41)