Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

VI NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 8 (12 lutego 2012)

Wprowadzenie do liturgii

PROSIĆ, ALE NIE ŻĄDAĆ

Ludzie w kontakcie z Bogiem przybierają różne postawy. Są tacy, którzy nie dowierzają, że Pan może wysłuchać ich próśb. Uważają się za grzeszników i sądzą, że Najwyższy wysłuchuje tylko tych, którzy są czyści i doskonali. Łatwo zatem poddają się zniechęceniu i wycofują z drogi prowadzącej do Boga. Są także i tacy, którzy bez ustanku zasypują Pana swoimi prośbami i żądaniami. Gdy jednak dochodzą do wniosku, że nie zostali wysłuchani, obrażają się na swojego Stwórcę.
Bohaterem dzisiejszej Ewangelii jest człowiek, od którego możemy się nauczyć, jak powinniśmy się modlić. Naznaczony śmiertelną chorobą, nie traci nadziei i gdy w jego zasięgu pojawia się Jezus pada przed nim na kolana i prosi Go o uzdrowienie. Jednak nie czyni tego nachalnie i z przesadną egzaltacją. Jest głęboko przekonany, że Syn Boży może go uzdrowić. Jednocześnie liczy się z tym, że Opatrzność może mieć wobec niego zupełnie inne plany. Dlatego do Jezusa zwraca się jedynie z pokorną prośbą: „jeśli chcesz”, tak daleką od roszczeniowej: „musisz”.
Postawa tego człowieka uczy nas, że w każdym położeniu (także w obliczu śmiertelnej choroby) powinniśmy mieć odwagę, aby zwracać się do Boga o pomoc. Niemniej jednak nie możemy od Niego nigdy wymagać, aby spełniał nasze prośby według z góry ustalonego przez nas planu. Bóg sam najlepiej wie, czego nam potrzeba, i daje to, co jest potrzebne z punktu widzenia naszego zbawienia.

ks. Mariusz Krawiec – paulista

„Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić”.
(Mk 1,40)