Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO – Msza w nocy Rok B (biały) Nr 62 (25 grudnia 2011)

Liturgia słowa

W tę świętą noc, czyli dzisiaj, spełnia się to, co zapowiadali od wieków prorocy. Czas oczekiwania wypełnił się i Najświętsza Dziewica wydaje na świat Zbawiciela. Jezus rodzi się dla nas wszystkich, którzy uczestniczymy w tej Eucharystii. Co więcej, rodzi się dla ludzi wszystkich pokoleń, ras i języków. Przychodzi, niosąc pokój i miłość do serc udręczonych, potrzebujących zbawienia i ożywczej nadziei. Tej nocy chrześcijanie ze wszystkich stron świata śpiewają z radością: Dziś narodził się Zbawiciel!

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 9,1-3.5-6)

Prorok Izajasz, zapowiadając w VIII w. przed Chrystusem panowanie mesjańskiego króla, daje Narodowi Wybranemu nową nadzieję. Ludzie udręczeni wojnami i najazdami Asyryjczyków z radością przyjmują słowa proroka. Czytając je w świetle wydarzenia, jakim były narodziny Jezusa, widzimy tu proroctwo odnoszące się do prawdziwego Mesjasza i Wyzwoliciela, którym jest Syn Boży.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Naród kroczący w ciemnościach
ujrzał światłość wielką;
nad mieszkańcami kraju mroków
zabłysło światło.

Pomnożyłeś radość,
zwiększyłeś wesele.

Rozradowali się przed Tobą,
jak się radują we żniwa,
jak się weselą
przy podziale łupu.

Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo
i drążek na jego ramieniu,
pręt jego ciemięzcy
jak w dniu porażki Madianitów.

Albowiem Dziecię nam się narodziło,
Syn został nam dany,
na Jego barkach spoczęła władza.

Nazwano Go imieniem:
Przedziwny Doradca, Bóg Mocny,
Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju.

Wielkie będzie Jego panowanie
w pokoju bez granic
na tronie Dawida
i nad Jego królestwem,
które On utwierdzi i umocni
prawem i sprawiedliwością,
odtąd i na wieki.
Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona.
Oto słowo Boże.
W. Bogu niech będą dzięki.

PSALM (Ps 96,1-2.3i10ac.11-12.13)

Zapowiedź przyszłego zbawienia związanego z nadejściem Pana spełnia się w Jezusie Chrystusie. Tak też ten psalm będzie interpretował św. Paweł podczas swojej mowy na Areopagu, a za nim cała tradycja chrześcijańska.

Refren: Dziś się narodził Chrystus Pan, Zbawiciel.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
śpiewaj Panu ziemio cała.
Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię, *
każdego dnia głoście Jego zbawienie. Ref.

Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów, *
rozgłaszajcie cuda pośród wszystkich ludów.
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy. Ref.

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, *
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, *
niech wszystkie drzewa w lasach
wykrzykują z radości. Ref.

Przed obliczem Pana, który już się zbliża, *
który już się zbliża, by sądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie, *
a ludy według prawdy. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (Tt 2,11-14)

Apostoł Paweł pomaga nam zrozumieć tajemnicę narodzin Jezusa Chrystusa, w którym Bóg okazał łaskę niosącą zbawienie całemu światu. Jak stwierdza bł. Jan Paweł II, jest nią Jego miłosierna miłość, która kieruje całą historią zbawienia i prowadzi ją do ostatecznego wypełnienia. Ponadto, przez swoje Wcielenie Jezus poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się grzechu rozumnie i sprawiedliwie żyli na tym świecie, oczekując błogosławionej nadziei.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Tytusa

Ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom i poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i żądz światowych rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który wydał samego siebie za nas, aby odkupić nas od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud wybrany na własność, gorliwy w spełnianiu dobrych uczynków.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Łk 2,10-11)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Zwiastuję wam radość wielką,
dziś narodził się nam Zbawiciel,
którym jest Jezus Chrystus.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Łk 2,1-14)

Wszystkie dzisiejsze czytania są potwierdzeniem faktu, że Ten, który narodził się w betlejemskim żłobie, jest oczekiwanym od pokoleń i zapowiadanym przez proroków Mesjaszem pochodzącym z rodu Dawida. Ewangelista Łukasz opowiada o narodzinach Jezusa w taki sposób, by każdy znający starotestamentalne proroctwa mógł odnaleźć ich spełnienie w osobie Tego, który narodził się w Betlejem. Syn Boży, stając się jednym z nas, wszedł w ludzką historię i nasz los, aby go z nami dzielić.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta.
Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna.
Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoim stadem. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: «Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu; dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie».
I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami:
«Chwała Bogu na wysokościach,
a na ziemi pokój
ludziom, w których ma upodobanie».