Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

IV NIEDZIELA ADWENTU Rok B (fioletowy) Nr 61 (18 grudnia 2011)

Wprowadzenie do liturgii

DOM BOGA WŚRÓD LUDZI

Król Dawid decyduje się na zbudowanie wspaniałej świątyni – domu dla Boga w Jerozolimie (I czyt.). Dotychczas Izraelici mieli przenośną świątynię – Namiot, który służył w czasie wędrówki przez pustynię. Dawid postanawia więc wybudować wspaniałą budowlę, dom dla Boga w swej królewskiej stolicy. Panu podoba się zamiar Dawida, jednakże poprzez proroka Natana przekazuje tajemniczą zapowiedź, że to On sam zbuduje dla siebie doskonałe mieszkanie pośród ludzi, dom „trwający na wieki”.
Proroctwo o tym, że dom i królestwo Dawida ma trwać na wieki, było „tajemnicą zakrytą od wieków” (II czyt.), która w pełni została ujawniona w chwili Zwiastowania: „Oto poczniesz i porodzisz Syna… a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida” – mówi archanioł Gabriel (Ewang.). Przez przyjście na świat, przez swe narodzenie z Maryi Dziewicy, Syn Boży stał się miejscem spotkania Boga z człowiekiem, najwspanialszą świątynią i domem Boga pośrodku ludzi.
W rozmowie z Żydami Jezus mówi o sobie: „Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo” (J 2,19). Wzniósł ją dzięki Zmartwychwstaniu i ustanowieniu Kościoła. W nim właśnie, w zgromadzeniu wierzących w Chrystusa, czyli w Kościele, poprzez słuchanie słowa Bożego i przyjmowanie sakramentów, jesteśmy niejako wprowadzani przez Chrystusa w dom Boga. I nie tylko jesteśmy wprowadzani, ale stopniowo stajemy się coraz piękniejszym domem Boga i Jego świątynią. Zechciejmy o tym pamiętać w codzienności dni powszednich.

ks. Antoni Paciorek

Dla Boga nie ma nic niemożliwego.
(por. Łk 1,37)