Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

II NIEDZIELA ADWENTU Rok B (fioletowy) Nr 59 (4 grudnia 2011)

Liturgia słowa

W czasie Adwentu przeżywamy pewnego rodzaju napięcie. Z jednej strony – wczytując się w teksty Pisma Świętego, które Kościół nam daje w liturgii – wzrastamy w przekonaniu, że zbawienie jest blisko, że jest darem całkowicie darmo danym nam przez Boga. Z drugiej – choćby za sprawą Jana Chrzciciela – uświadamiamy sobie, że aby przyjąć ten dar potrzeba naszego osobistego nawrócenia. Prośmy podczas dzisiejszej Mszy świętej o łaskę przyjmowania darów i obietnic Bożych z otwartym i czystym sercem.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 40,1-5.9-11)

Proroctwo Izajasza zapowiada koniec niewoli babilońskiej i powrót Narodu Wybranego do swojej ojczyzny. To wydarzenie historyczne jest jednoznacznie odczytywane w perspektywie wiary jako wypełnianie się historii zbawienia. Jahwe, który prowadzi swój lud porównany jest do pasterza zatroskanego o swoje owce. Dziś nie sposób czytać ten starotestamentalny tekst nie mając przed oczyma osoby Jezusa Chrystusa. Tego, który przynosi ostateczne wyzwolenie i staje się Dobrym Pasterzem, nie tylko prowadzącym swoje owce, ale oddającym za nie życie.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

«Pocieszcie, pocieszcie mój lud!» –
mówi wasz Bóg.

«Przemawiajcie do serca Jeruzalem
i wołajcie do niego,
że czas jego służby się skończył,
że nieprawość jego odpokutowana,
bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób
za wszystkie swe grzechy».

Głos się rozlega:
«Przygotujcie na pustyni drogę dla Pana,
wyrównajcie na pustkowiu
gościniec naszemu Bogu!

Niech się podniosą wszystkie doliny,
a wszystkie góry i wzgórza obniżą;
równiną niechaj się staną urwiska,
a strome zbocza niziną gładką.

Wtedy się chwała Pana objawi,
zobaczy ją wszelkie ciało,
bo powiedziały to usta Pana».

Wstąpże na wysoką górę,
zwiastunko dobrej nowiny w Syjonie!

Podnieś mocno twój głos,
zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem!

Podnieś głos, nie bój się!
Powiedz miastom judzkim:
«Oto wasz Bóg!».

Oto Pan, Bóg, przychodzi z mocą
i ramię Jego dzierży władzę.

Oto Jego nagroda z Nim idzie
i przed Nim Jego zapłata.

Podobnie pasterz pasie swą trzodę,
gromadzi ją swoim ramieniem,
jagnięta nosi na swej piersi,
owce karmiące prowadzi łagodnie.

PSALM (Ps 85,9ab-10.11-12.13-14)

Dzisiejszy psalm jest pieśnią radości i nadziei na przyszłe zbawienie. Wyraża on atmosferę panującą w narodzie izraelskim po powrocie z niewoli babilońskiej. Teraz wszystko zaczyna się na nowo. W hebrajskim tekście psalmu spotykamy wielokrotnie słowo oznaczające jednocześnie powrót i nawrócenie. Tym sposobem psalmista, opisując konkretne wydarzenie historyczne – koniec niewoli, w sensie duchowym wyraża uniwersalną prawdę o szczęściu, które staje się udziałem powracającego do Boga grzesznika.

Refren: Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie.

Będę słuchał tego, co mówi Pan Bóg: *
oto ogłasza pokój ludowi i świętym swoim.
Zaprawdę bliskie jest Jego zbawienie
dla tych, którzy się Go boją, *
i chwała zamieszka w naszej ziemi. Ref.

Spotkają się ze sobą łaska i wierność, *
ucałują się sprawiedliwość i pokój.
Wierność z ziemi wyrośnie, *
a sprawiedliwość spojrzy z nieba. Ref.

Pan sam obdarza szczęściem, *
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Przed Nim będzie kroczyć sprawiedliwość, *
a śladami Jego kroków zbawienie. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (2P 3,8-14)

Fragment Drugiego Listu św. Piotra Apostoła może przypominać proroctwo apokaliptyczne. Mowa jest w nim bowiem o zniszczeniu, końcu czasów, sądzie. Te słowa pomagają zrozumieć, że adwentowe czuwanie nie jest jedynie spoglądaniem w stronę Betlejem, ale także oczekiwaniem na powtórne przyjście w chwale Syna Bożego. Kiedy ono nastąpi – nie wiemy. Na ten moment jednak należy oczekiwać z nadzieją, przygotowując się do niego przez modlitwę i świętość życia.

Czytanie z Drugiego Listu świętego Piotra Apostoła

Umiłowani, niech to jedno nie będzie dla was tajne, że jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień. Nie zwleka Pan z wypełnieniem obietnicy, bo niektórzy są przekonani, że Pan zwleka, ale On jest cierpliwy w stosunku do was. Nie chce bowiem niektórych zgubić, ale wszystkich doprowadzić do nawrócenia. Jak złodziej zaś przyjdzie dzień Pański, w którym niebo ze świstem przeminie, gwiazdy się w ogniu rozsypią, a ziemia i dzieła na niej zostaną spalone.
Skoro to wszystko w ten sposób ulegnie zagładzie, to jakimi winniście być wy w świętym postępowaniu i pobożności, gdy oczekujecie i staracie się przyspieszyć przyjście dnia Bożego, który sprawi, że niebo zapalone pójdzie na zagładę, a gwiazdy w ogniu się rozsypią. Oczekujemy jednak, według obietnicy, nowego nieba i ziemi nowej, w których będzie mieszkała sprawiedliwość.
Dlatego, umiłowani, oczekując tego, starajcie się, aby On was zastał bez plamy i skazy, w pokoju,

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Łk 3,4. 6)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Przygotujcie drogę Panu,
prostujcie ścieżki dla Niego;
wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mk 1,1-8)

Jan Chrzciciel zapowiadał przyjście Chrystusa, które się przecież już dokonało. Na cóż nam zatem zachowywać pamięć o tym, którego nazywamy Poprzednikiem? Choćby dlatego, że wezwanie Jana, by przygotować drogę dla Pana i prostować ścieżki naszego życia, możemy przyjąć bardzo osobiście i poczuć się zaproszonymi na drogę nawrócenia i pokuty. Jest to droga spotkania Jezusa Chrystusa.

Słowa Ewangelii według świętego Marka

Początek Ewangelii o Jezusie Chrystusie, Synu Bożym. Jak jest napisane u proroka Izajasza:
«Oto Ja posyłam wysłańca mego przed Tobą; on przygotuje drogę Twoją.
Głos wołającego na pustyni:
Przygotujcie drogę Panu,
prostujcie ścieżki dla Niego».
Wystąpił Jan Chrzciciel na pustyni i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów. Ciągnęła do niego cała judzka kraina oraz wszyscy mieszkańcy Jerozolimy i przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordanie, wyznając przy tym swe grzechy.
Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a żywił się szarańczą i miodem leśnym. I tak głosił: «Idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby się schylić i rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, On zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym».