Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

II NIEDZIELA ADWENTU Rok B (fioletowy) Nr 59 (4 grudnia 2011)

Wprowadzenie do liturgii

WIARA W OBIETNICĘ

Dzisiaj zapalamy już drugą świecę adwentową, która symbolizuje wiarę patriarchów w dar ziemi obiecanej. Przypomnijmy, że była to wiara w to, co sam Bóg przygotowuje dla swojego ludu. Wiara w zapowiedzi, na spełnienie których trzeba było naprawdę długo czekać. To było oczekiwanie na spełnienie obietnic, które mogły czasem wydawać się po prostu niewyobrażalne, nie do uwierzenia... a jednak one się spełniły. Po wielu latach bowiem Naród Wybrany doszedł do ziemi obiecanej.
Czy my jeszcze czekamy na spełnienie się obietnic Boga wobec nas – albo chociaż wiemy, jakie one są? Czy nie jesteśmy zmęczeni już tym oczekiwaniem? Chrystus, mówiąc o życiu duchowym, często odwoływał się do analogii z życiem roślin czy z wewnętrznymi stanami i przeżyciami człowieka. Idąc za tymi analogiami, zapytajmy: czy nie jesteśmy już zmęczeni tym czekaniem, tą wiarą? Skoro chrześcijanin bywa zmęczony fizycznie, psychicznie, czy może być również zmęczony duchowo?
Jezus przewidział takie stany zniechęcenia i zmęczenia. Mówił np. o pannach, które nie czuwały i były przez to nierozsądne (w tłumaczeniu ks. Jakuba Wujka: głupie). Mówił o zarządcach winnicy, którzy nie chcieli przyjścia samego właściciela (por. Mk 12,1-9). Taka obojętność i zwątpienie wzmacniane są wpływem tego świata, który podpowiada, że człowiek nic od Boga nie może otrzymać, że Bóg nic nie daje i coraz mniej można od Niego oczekiwać. Nie dajmy się opleść takiemu myśleniu. Oczekujmy wiele od Boga. Oczekujmy Jego samego.

ks. Adam Rybicki

„Przygotujcie drogę Panu”.
(Mk 1,3)