Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXIX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 51 (16 października 2011)

Liturgia słowa

Wydaje się, że świat zależy od tych, którzy nim rządzą. W rzeczywistości to Bóg kieruje jego losami. Pomimo iż żyjemy w społeczeństwach kierujących się ludzkimi, często niesprawiedliwymi prawami, naszym Panem i Władcą jest Bóg. Wypełniając więc wszystkie powinności społeczne, powinniśmy czynić to ze świadomością, że nasze życie jest w Jego rękach i On jest naszym najwyższym punktem odniesienia.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 45,1.4-6)

Bóg powołuje perskiego króla Cyrusa, aby uczynić go narzędziem wyzwolenia narodu wybranego. I rzeczywiście, gdy Cyrus zwycięża Babilończyków, pozwala mieszkańcom Judy na powrót do ojczyzny. Bóg objawia się w tej sytuacji jako Pan świata, kierujący jego losami. Nic nie dzieje się bez Jego wiedzy i jedynie Bóg z każdej negatywnej sytuacji potrafi wyprowadzić dobro.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

To mówi Pan o swym pomazańcu Cyrusie: «Ja mocno ująłem go za prawicę, aby ujarzmić przed nim narody i królom odpiąć broń od pasa, aby otworzyć przed nim podwoje, żeby się bramy nie zatrzasnęły.
Z powodu sługi mego, Jakuba, Izraela, mojego wybrańca, nazwałem cię twoim imieniem, pełnym zaszczytu, chociaż Mnie nie znałeś. Ja jestem Pan i nie ma innego. Poza Mną nie ma boga. Przypaszę ci broń, chociaż Mnie nie znałeś, aby wiedziano od wschodu słońca aż do zachodu, że beze Mnie nie ma niczego. Ja jestem Panem i nie ma innego».

PSALM (Ps 96,1 i 3.4-5.7-8.9-10ac)

Bóg zostaje przedstawiony jako władca nieba i ziemi. Psalmista wzywa wszystkich ludzi, aby uwielbiali Go, oddawali Mu chwałę i ogłaszali całemu światu wszystkie Jego dobrodziejstwa. Bóg jest sprawiedliwy, Jego wyroki wprowadzają w życie ludzi pokój i harmonię.

Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
śpiewaj Panu, ziemio cała.
Głoście Jego chwałę
wśród wszystkich narodów, *
rozgłaszajcie cuda pośród wszystkich ludów. Ref.

Wielki jest Pan, godzien wszelkiej chwały,*
budzi trwogę najwyższą,
większą niż inni bogowie.
Bo wszyscy bogowie pogan są tylko ułudą, *
Pan zaś stworzył niebiosa. Ref.

Oddajcie Panu, rodziny narodów, *
oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu, *
przynieście dary
i wejdźcie na Jego dziedzińce. Ref.

Uwielbiajcie Pana w świętym przybytku. *
Zadrżyj ziemio cała przed Jego obliczem.
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (1Tes 1,1-5b)

Święty Paweł dziękuje Bogu za wielkie dzieło nawrócenia pogan z Tesaloniki. Wszystko to zawdzięcza łasce Chrystusa i mocy Ducha Świętego. Przepowiadanie Apostoła było jedynie narzędziem, które Pan wykorzystał w dziele ewangelizacji. To Boże dzieło rozwija się nadal, co święty Paweł zauważa we wzroście wiary, nadziei i miłości w sercach chrześcijan.

Początek Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Paweł, Sylwan i Tymoteusz do Kościoła Tesaloniczan w Bogu Ojcu i Panu Jezusie Chrystusie. Łaska wam i pokój.
Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich, wspominając o was nieustannie w naszych modlitwach, pomni przed Bogiem i Ojcem naszym na wasze dzieło wiary, na trud miłości i na wytrwałą nadzieję, w Panu naszym Jezusie Chrystusie. Wiemy, bracia przez Boga umiłowani, o wybraniu waszym, bo nasze głoszenie Ewangelii wśród was nie dokonało się przez samo tylko słowo, lecz przez moc i przez Ducha Świętego, z wielką siłą przekonania.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 12,21)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Oddajcie Cezarowi to, co należy do Cezara,
a Bogu to, co należy do Boga.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 22,15-21)

Próba doprowadzenia do kompromitującej wypowiedzi Jezusa po raz kolejny nie powiodła się. Chrystus nie występuje oficjalnie przeciwko ustanowionej władzy. Podkreśla jednak wyraźnie konieczność właściwej hierarchii. Jedynie to, co należy do Cezara, należy oddać Cezarowi, czyli wypełnić powinności dotyczące kwestii państwowych. Jednak w rzeczywistości cały świat wraz z tymi, którzy rządzą, podlega Bogu. A przede wszystkim człowiek i jego serce ma być przestrzenią Bożego panowania. Oddać Bogu to, co należy do Boga, znaczy oddać Mu całe swoje życie.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by pochwycić Jezusa w mowie.
Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie?».
Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu Mnie kusicie, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową». Przynieśli Mu denara.
On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?».
Odpowiedzieli: «Cezara».
Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga».