Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXVIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 50 (9 października 2011)

Wprowadzenie do liturgii

ZAPROSZENIE NA WESELE

Król przygotował wspaniałą ucztę i wysłał zaproszenia na wesele swojego syna. Chciał podzielić się wielką radością i zaproszonych gości podjąć tak, jak potrafił najlepiej. A goście? Zapatrzeni w swoje sprawy zlekceważyli króla i to, co dla nich przygotował.
Może słuchając przypowieści o uczcie królewskiej, oburzamy się na tych, którzy nie myśląc o gospodarzu odrzucili jego zaproszenie. Któż z nas odmówiłby królowi, tłumacząc się codziennymi sprawami? A gdyby królem był Bóg, a ucztą weselną żywe chrześcijaństwo, do którego nas zaprasza? Bóg pragnie być z nami przy jednym stole we wszystkich naszych sprawach. Chce być blisko, gdy przeżywamy wielkie życiowe radości, kiedy załatwiamy codzienne obowiązki, ale jeszcze bardziej, gdy nadchodzi noc cierpienia i smutku. Głos Pana dociera nawet na „rozstajne drogi”, bo wie, że odrzucenie Jego zaproszenia kończy się samotnością człowieka.
Nasza wartość nie polega na tym, co mamy, ale kim jesteśmy dla Boga. Chrześcijaństwo to Chrystus, a chrześcijanin to ten, który wszystkie sprawy swojego życia odnosi do Chrystusa. Zaproszenie do radości bycia chrześcijaninem jest łaską od Boga, jednak każdy sam musi zatroszczyć się o strój weselny. Przez chrzest święty weszliśmy na gody weselne Króla i „przyoblekliśmy się w Chrystusa” (Ga 3,27), czego symbolem jest biała szata. Czy dziś nadal jest czysta, bez dziur i kurzu? Co zrobiliśmy z naszym strojem weselnym? Uczta gotowa! Bóg zaprosił nas do swego Królestwa i dał nam najpiękniejszą szatę weselną, byśmy nosili ją z godnością dzieci Bożych – nie dlatego, że zasłużyliśmy, ale po prostu, zostaliśmy przez Niego wybrani.

ks. Mariusz Rosik