Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXI NIEDZIELA ZWYKŁA ROK A Rok A (zielony) Nr 43 (21 sierpnia 2011)

Liturgia słowa

Człowiek od wieków borykał się ze swoją niemocą poznania Boga. Dlatego Pan sam objawiał się człowiekowi, a najpełniej uczynił to w swoim Synu-Jezusie. Aby przyjąć to Objawienie, potrzeba pokory i wiary, gdyż częstokroć Bóg objawia się inaczej, niż byśmy się tego spodziewali. Jednak Duch Święty obecny w Kościele wciąż nas poucza i ukazuje prawdę o Jezusie Chrystusie.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 22,19-23)

Prorok Izajasz kieruje swoje orędzie do mieszkańców Królestwa Judy nękanych najazdami asyryjskimi. Jednak losy ludzkie są w rękach Boga. Prorok zapowiada upadek Szebny – zarządcy pałacu królewskiego, który znany był ze swej wyniosłości i pokładał ufność w potędze asyryjskiej. Drugi z zarządców – Eliakim, to człowiek, który pokłada ufność w Panu i jest Jego sługą. Właśnie on dostąpi wywyższenia i stanie się podporą dla mieszkańców Judy. Otrzyma również klucz domu Dawidowego, symbol władzy i autorytetu, który sam Bóg przeznaczył dla potomków Dawida.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

To mówi Pan do Szebny, zarządcy pałacu:
«Gdy strącę cię z twego urzędu i przepędzę cię z twojej posady, tegoż dnia powołam sługę mego, Eliakima, syna Chilkiasza. Oblokę go w twoją tunikę, przepaszę go twoim pasem, twoją władzę oddam w jego ręce; on będzie ojcem dla mieszkańców Jeruzalem oraz dla domu Judy.
Położę klucz domu Dawidowego na jego ramieniu: gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy. Wbiję go jak kołek na miejscu pewnym, i stanie się tronem chwały dla domu swego ojca».

PSALM (Ps 138,1-2a.2bc i 3.6 i 8bc)

Psalmista wychwala sprawiedliwość i mądrość Boga, który dostrzega prawdę ludzkiego serca. Człowiek pokorny, który pokłada ufność w Panu, zostaje przez Niego umocniony, a zadufany w sobie musi polegać na własnych siłach. Uwielbiajmy Boga za łaskawość i obdarowanie, jakich doznajemy od Niego.

Refren: Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki.

Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, *
bo usłyszałeś słowa ust moich;
będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów. *
Pokłon Ci oddam
w Twoim świętym przybytku. Ref.

I będę sławił Twe imię *
za łaskę Twoją i wierność.
Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, *
pomnożyłeś moc mojej duszy. Ref.

Pan, który jest wysoko,
patrzy łaskawie na pokornego, *
pyszałka zaś dostrzega z daleka.
Panie, Twa łaska trwa na wieki, *
nie porzucaj dzieła rąk Twoich. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (Rz 11,33-36)

Święty Paweł wyraża swój zachwyt wobec wielkości Boga i Jego tajemniczych planów. Człowiek nie potrafi zgłębić zamysłu Boga i sposobu Jego działania. Jedyne, co możemy, to odkrywać Boże obdarowanie w naszym życiu i oddawać Mu chwałę.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian

O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi!
Kto bowiem poznał myśl Pana albo kto był Jego doradcą?
Lub kto Go pierwszy obdarował, aby nawzajem otrzymać odpłatę?
Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego jest wszystko. Jemu chwała na wieki. Amen.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 16,18)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Ty jesteś Piotr-Opoka
i na tej opoce zbuduję mój Kościół,
a bramy piekielne go nie przemogą.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 16,13-20)

Kim był Jezus w oczach Jemu współczesnych? Uczniowie podawali różne odpowiedzi: Jan Chrzciciel, Eliasz, Jeremiasz lub jeden z proroków. Ludzie próbowali zidentyfikować Jezusa z jakąś niezwykłą, lecz znaną im osobą. Ale Jezus jest kimś zupełnie innym. Dzięki światłu Ducha Świętego prawdę o Nim odkrywa Piotr. On otrzymuje szczególny dar poznania tajemnicy Chrystusa. Dar ten odtąd będzie przekazywany wszystkim jego następcom.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?».
A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków».
Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?».
Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjaszem, Synem Boga żywego».
Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr-Opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie».
Wtedy przykazał uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.