Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA NMP Rok A (biały) Nr 42 (15 sierpnia 2011)

Wprowadzenie do liturgii

NASZE PRZEZNACZENIE

Świętujemy dzisiaj tryumf Maryi Wniebowziętej. To świętowanie jest nie tylko kontemplacją niedościgłego ideału. Jest także szkołą życia i postępowania. To, co dokonało się w Maryi, jest zapowiedzią tego, co może dokonać się w nas. Maryja, jak naucza Sobór Watykański II, jest „obrazem Kościoła”, jest naszym wzorem i modelem. Toteż w obrazie niewiasty z Apokalipsy św. Jana (I czyt.) chrześcijanie słusznie upatrują zarówno Niewiastę – Dziewicę Maryję, jak i Niewiastę – Kościół.
Cóż takiego widzimy w Maryi Wniebowziętej, co może być także naszym udziałem? Tryumf nad śmiercią – Maryja Wniebowzięta mocą Chrystusa zmartwychwstałego zapowiada podobny tryumf i chwałę dla sprawiedliwych (II czyt.). Tryumf nad grzechem i szatanem – Maryja tryumfuje nad śmiercią, bo wcześniej zatryumfowała nad grzechem, depcząc głowę węża, a teraz zachęca do ciągłego przeciwstawiania się złu. Tryumf wiary – „Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła” (Ewangelia). Uwierzyła słowu Pana, uwierzyła Jego wezwaniu. Wniebowzięcie jest ukoronowaniem wiary Maryi. Ono może być także umocnieniem naszej wiary. Tryumf człowieka – w Maryi tryumfuje nasza ludzka natura. Spoglądając na Maryję Wniebowziętą, możemy zawołać: Takie jest nasze przeznaczenie, taka jest nasza chwała i zwycięstwo! Tryumf Boga – Wniebowzięcie Maryi jest ostatnim rozdziałem dziejów Bożej łaski i wielką chwałą Boga. Dlatego Kościół z radością spogląda dzisiaj w niebo, pozdrawiając Maryję, swój wzór i swoją przyszłość.

ks. Antoni Paciorek

„Wywyższył pokornych”.
(Łk 1,52)