Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 41 (14 sierpnia 2011)

Wprowadzenie do liturgii

OBIETNICA DLA WSZYSTKICH

Jak pouczają nas Ojcowie Soboru Watykańskiego II, osobliwą racją godności człowieka jest powołanie go do uczestniczenia w życiu Bożym. Jest on już od chwili narodzin zaproszony do łączności z Bogiem, do rozmowy z Nim (por. Konstytucja duszpasterska o Kościele, nr 19). Człowiek został stworzony przez Boga do osiągnięcia szczęśliwego celu, który znajduje się „poza granicą niedoli ziemskiej” (KDK 18).
Wezwanie Boże zostało skierowane do wszystkich narodów i do wszystkich ludzi. W sposób wymowny mówi nam o tym dzisiejsza Liturgia Słowa: „dom mój będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów” (Iz 56,7), „Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać miłosierdzie” (Rz 11,32). Pragnienie Boga, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni, uwidacznia się także w postawie Jezusa wobec kobiety kananejskiej (por. Mt 15,21-28). Chrystus, widząc wielką wiarę tej niewiasty, spełnił jej prośbę i uzdrowił córkę, zniewoloną przez złego ducha.
Dzisiejsze czytania przypominają nam również, że szczególnymi środkami pomocnymi do naszego spełnienia się w Bogu są: wiara i zaufanie Jezusowi oraz powierzenie się Jego dobroci i mocy (Ewangelia), a także posłuszeństwo Bogu i otwarcie się na Jego miłosierdzie (II czytanie). Drogę tę przemierzyli przed nami Maryja i święci, jak na przykład Maksymilian Maria Kolbe, którego wspominamy w wigilię Uroczystości Wniebowzięcia NMP.

ks. Waldemar Seremak – pallotyn

„Moje zbawienie już wnet nadejdzie”.
(Iz 56,1)