Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XVIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 39 (31 lipca 2011)

Wprowadzenie do liturgii

KONKRETNA POMOC

Wedle słów św. Pawła nikt i nic nie powinno nas nigdy od Chrystusa odłączyć. Nasza miłość do Jezusa winna być tym, co nas z Bogiem jednoczy i spaja. Ale Chrystus wie, że słabość człowieka w drodze do Boga musi być czymś wspierana i w cudowny sposób podtrzymywana. Stąd rozmnożenie chleba i ryb dla tłumów, stąd Chleb Eucharystyczny. Jezus wie, że to droga trudna, a my słabi i grzeszni. Więc co nam daje? – Siebie – w Komunii świętej. Daje się nam jak tłumom, które osłabłe, zmęczone drogą i z powodu późnej godziny potrzebują wsparcia i konkretnej pomocy. Tą pomocą jest sam Jezus – kiedyś czyniący cud rozmnożenia chleba i ryb, dziś ukryty w białym kawałeczku opłatka.
Więc gdzie są tłumy oczekujące tego pokarmu, tego chleba? Wciąż ich za mało. Chrystus jest gotów nakarmić nie pięć tysięcy, ale wszystkich. Mówi nam: „Przyjdźcie do mnie wszyscy” (Mt 11,28). A gdzie są ci wszyscy? Skryci, schowani, niechcący się narzucać, stojący gdzieś z boku, przed kościołem. Dla Chrystusa ważny jest każdy człowiek, który do Niego przyjdzie, każdy, który przy Nim usiądzie – każdego On uzdrowi, wysłucha i nakarmi. Bo taki jest Jezus – cierpliwy, czekający, wysłuchujący, uzdrawiający. Gdy człowiek zrobi krok w kierunku Jezusa, On też człowieka dostrzeże i wspomoże. Bo Jezus ze swoim uzdrawiającym słowem i duchowym pokarmem w każdej chwili dokona dla nas cudu – odda się nam cały. „Przyjdźcie do Mnie… a dusza wasza żyć będzie” (Iz 55,3).

ks. Krzysztof Stosur

Pan jest blisko wszystkich wzywających Go szczerze.
(por. Ps 145,18)