Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 34 (26 czerwca 2011)

Wprowadzenie do liturgii

BÓG MATKĄ I OJCEM

W dzisiejszym pierwszym czytaniu słyszymy, że pewna kobieta nie mogła mieć dziecka. Jednak za sprawą proroka Elizeusza (a raczej za sprawą mocy Boga) dziecko zostaje obiecane w stosownym czasie.
Drugie czytanie mówi nam o umieraniu i ponownym rodzeniu się. Przy czym dzieje się to nie dzięki zasługom, miłości czy mocy jakiegokolwiek człowieka (naturalnych lub „duchowych” rodziców), lecz zostaje wskazany Chrystus, jako Ten, w którym zarówno „umieramy”, jak i „rodzimy się i żyjemy”. To nowe życie nie jest życiem w grzechu, ponieważ wcześniej należy umrzeć dla grzechu i żyć w Chrystusie.
Bóg z obu czytań wyłania się więc jako najważniejszy Rodzic: Ojciec i Matka. Pierwsze i drugie czytanie wprowadza nas w słowa samego Chrystusa, które słyszymy w Ewangelii. Jezus wskazuje na siebie jako na źródło życia, jako na „ojca” i „matkę” (warto przypomnieć, że np. w objawieniach św. Juliany z Norwich Chrystus przedstawiał się jako matka). Dlatego już w pierwszym zdaniu słyszymy: „Kto miłuje ojca lub matkę bardziej niż mnie, nie jest mnie godzien”. Nie wzywa się nas tutaj do nie-kochania naturalnych rodziców, ale do właściwych „proporcji miłości”. Bogu należy się największa miłość, bo to właśnie On jest największym Rodzicem. Chrystus jest naszą „matką” i „ojcem”, On nas karmi (swoim Ciałem) i wychowuje (swoim Słowem).
Zatem dajmy się Jezusowi nakarmić i wysłuchajmy, co ma nam dzisiaj do powiedzenia: zarówno w swoim Słowie wypowiedzianym publicznie w świątyni, jak i w chwili modlitwy w ciszy, gdy mówi do naszego serca indywidualnie i intymnie.

ks. Adam Rybicki