Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

NIEDZIELA ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO Rok A (czerwony) Nr 31 (12 czerwca 2011)

Wprowadzenie do liturgii

SAM NIE DASZ RADY

Dzisiejsza Ewangelia opisuje sytuację, w której łatwo możemy zobaczyć obraz życia człowieka grzesznego. Ale możemy tam także dostrzec nadzieję, czyli drogę, która prowadzi do jedności z Panem Bogiem.
Apostołowie byli zamknięci… Tak jak zamyka się człowiek, który dał się zmanipulować szatanowi, który poszedł swoją drogą i wstydzi się przed samym sobą. Czasem nawet nie chce patrzeć w lustro. Nie chce też, aby ktoś się z niego śmiał, nie chce usłyszeć „a nie mówiłem?”, „trzeba było słuchać mądrzejszych”.
Wówczas wchodzi Jezus. Mimo drzwi zamkniętych. Wchodzi i mówi „pokój z tobą”, „chcę przywrócić pokój w twym sercu”. Człowiek – podobnie jak Apostołowie – patrzy z niedowierzaniem. Gdzieś w pamięci tkwi wspomnienie mocy Chrystusa, ale jest też niepewność. Gdy przyznam się do własnej nieroztropności, czy Jezus nie będzie żądał wyjaśnień? On jednak niczego nie wypomina, nie rozdrapuje ran. Pokazuje tylko praktyczny program naprawy życia: nazwij prawdę po imieniu, powiedz szczerze, że sam nie dajesz rady, mylisz się i błądzisz. Jeśli uwierzysz Duchowi Świętemu, dotknie cię łaska przebaczenia i dostaniesz nową „porcję siły”, aby już jutro i pojutrze podejmować decyzje zgodne z wolą Bożą, czyli decyzje korzystne.
Zesłanie Ducha Świętego to nieustanna aktualizacja mocy Jezusa, to warunek ważności sakramentów świętych. Zesłanie Ducha Świętego to nadzieja na nieustanną obecność pokoju w naszym sercu. Trzeba tylko pozwolić Mu działać.

ks. Zbigniew Kapłański

„Nikt nie może powiedzieć bez pomocy
Ducha Świętego: «Panem jest Jezus»”.

(1Kor 12,3)