Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

IV NIEDZIELA WIELKANOCNA Rok A (biały) Nr 27 (15 maja 2011)

Liturgia słowa

 Kościół, powołany do stałego nawracania się i do nawrócenia owiec spoza owczarni, został obficie wyposażony na drogę wiodącą do zbawienia. Moc Ducha Świętego, pewność bliskości Chrystusa-Pasterza i dar Jego głosu - Słowa Bożego, to obietnice ze strony Boga ukazane w dzisiejszej liturgii. Św. Piotr jest jednym z pierwszych, którzy odpowiedzieli na powołanie chrześcijańskie, a moc jego świadectwa do dzisiaj przynagla nas.

PIERWSZE CZYTANIE (Dz 2,14a.36-41)

Bóg uczynił Jezusa Mesjaszem, czyli namaszczonym Duchem Świętym. Przez chrzest przyjmujemy tego samego Ducha Świętego. Mocą tegoż Ducha pierwsze przemówienie Piotra w dzień Pięćdziesiątnicy zaowocowało nawróceniem około trzech tysięcy osób. Oto obraz tego, jak wielkim posłannictwem obdarzeni są namaszczeni Duchem Świętym.

Czytanie z Dziejów Apostolskich 

W dzień Pięćdziesiątnicy stanął Piotr z Jedenastoma i przemówił donośnym głosem:
«Niech cały dom Izraela wie z niewzruszoną pewnością, że tego Jezusa, którego wyście ukrzyżowali, uczynił Bóg i Panem, i Mesjaszem».
Gdy to usłyszeli, przejęli się do głębi serca i zapytali Piotra i pozostałych apostołów: «Cóż mamy czynić, bracia?» Powiedział do nich Piotr: «Nawróćcie się i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a weźmiecie w darze Ducha Świętego. Bo dla was jest obietnica i dla dzieci waszych, i dla wszystkich, którzy są daleko, a których powoła Pan Bóg nasz».
W wielu też innych słowach dawał świadectwo i napominał: «Ratujcie się z tego przewrotnego pokolenia».
Ci więc, którzy przyjęli jego naukę, zostali ochrzczeni. I przyłączyło się owego dnia około trzech tysięcy dusz.

PSALM (Ps 23,1-2ab.2c-3.4.5.6) 

Obraz Pana jako Pasterza, który na oczach wroga bierze w obronę człowieka, udziela mu gościny i nasyca dobrem przez wszystkie dni życia, jest dla Kościoła źródłem odwagi do dawania – na wzór Piotra – świadectwa mocą otrzymanego Ducha Świętego o czynach Boga.

Refren: Pan mym pasterzem: nie brak mi niczego.
lub:        Alleluja.

Pan jest moim pasterzem: *
niczego mi nie braknie,
pozwala mi leżeć *
na zielonych pastwiskach. Ref.

Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę. Ref.

Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę *
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną.
Kij Twój i laska pasterska *
są moją pociechą. Ref.

Stół dla mnie zastawiasz *
na oczach mych wrogów;
namaszczasz mi głowę olejkiem, *
kielich mój pełny po brzegi. Ref.

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
przez wszystkie dni życia
i zamieszkam w domu Pana *
po najdłuższe czasy. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (1P 2,20b-25)

Powołanie ochrzczonego, to zanurzenie w życie Chrystusa, także w Jego cierpienie i uzdrawianie świata ze złości grzechu, aby ludzie byli uczestnikami zbawienia, a nie uczestnikami grzechu.

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Piotra Apostoła 

Najdrożsi:
To się Bogu podoba, jeżeli dobrze czynicie, a przetrzymacie cierpienia. Do tego bowiem jesteście powołani. Chrystus przecież również cierpiał za was i zostawił wam wzór, abyście szli za Nim Jego śladami.
On grzechu nie popełnił, a w Jego ustach nie było podstępu. On, gdy Mu złorzeczono, nie złorzeczył, gdy cierpiał, nie groził, ale oddawał się Temu, który sądzi sprawiedliwie. On sam, w swoim ciele poniósł nasze grzechy na drzewo, abyśmy przestali być uczestnikami grzechów, a żyli dla sprawiedliwości – Krwią Jego ran zostaliście uzdrowieni.
Błądziliście bowiem jak owce, ale teraz nawróciliście się do Pasterza i Stróża dusz waszych.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 10,14)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Ja jestem dobrym Pasterzem
i znam owce moje, a moje Mnie znają.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA  (J 10,1-10)

Porównanie użyte przez Jezusa w dzisiejszej Ewangelii ukazuje tajemnicę pomyślnych wyborów człowieka idącego po nieznanych mu jeszcze ścieżkach. Otóż, kto słuchał i poznał głos Pana, nie pomyli się w ważnym momencie i nie ulegnie zwodniczym pasterzom. Warto zatem nauczyć się słuchania i postępowania za głosem Pana, ponieważ jest On jedyną bramą zbawienia.

Słowa Ewangelii według świętego Jana

Jezus powiedział:
«Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto nie wchodzi do owczarni przez bramę, ale wdziera się inną drogą, ten jest złodziejem i rozbójnikiem. Kto jednak wchodzi przez bramę, jest pasterzem owiec. Temu otwiera odźwierny, a owce słuchają jego głosu; woła on swoje owce po imieniu i wyprowadza je. A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele, a owce postępują za nim, ponieważ głos jego znają. Natomiast za obcym nie pójdą, lecz będą uciekać od niego, bo nie znają głosu obcych».
Tę przypowieść opowiedział im Jezus, lecz oni nie pojęli znaczenia tego, co im mówił.
Powtórnie więc powiedział do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ja jestem bramą owiec. Wszyscy, którzy przyszli przede Mną, są złodziejami i rozbójnikami, a nie posłuchały ich owce. Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony – wejdzie i wyjdzie, i znajdzie paszę. Złodziej przychodzi tylko po to, aby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem po to, aby owce miały życie i miały je w obfitości».