Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

III NIEDZIELA WIELKANOCNA Rok A (biały) Nr 26 (8 maja 2011)

Wprowadzenie do liturgii

W DRODZE Z NIEZNAJOMYM

„Kościół z samej swej istoty jest ukryty. Święci są ukryci. Podczas gdy nieświęte oznajmia się hukiem trąb, prawda Kościoła pozostaje głęboko ukryta za fałszywymi inscenizacjami albo nawet za oszczerstwami i prześladowaniem przez dzienniki, radio i telewizję” – napisał wybitny szwajcarski teolog Hans Urs von Balthasar.
Czytając dziś Ewangelię o uczniach idących do Emaus, w niełatwych przecież dla Kościoła czasach, możemy odnaleźć w jej słowach głęboki sens Bożej ekonomii zbawienia. Tak jak nie było łatwo rozpoznać Apostołom zmartwychwstałego Jezusa idącego z nimi i powoli napełniającego ich serca żarem nowej nadziei, tak nie jest łatwo wielu współczesnym wędrowcom, zniechęconym i wątpiącym, rozpoznać w Kościele Chrystusa, Pana i Zbawiciela. Po tym wszystkim, co widzieli i słyszeli, uczniowie Jezusa odchodzą do spokojnego świata swoich ziemskich, codziennych spraw. Podobnie idą swoją drogą także ci, którzy – choć wychowani w tradycji chrześcijańskiej – coraz mniej rozumieją i widzą, a ich religijność staje się wspomnieniem.
Dwaj uczniowie w Dzień Wielkanocny szli z Jerozolimy do Emaus. To była także ich duchowa droga do ponownego spotkania w wierze z Chrystusem. Nią podążają następne pokolenia. I tak jak niegdyś, tak i teraz Zmartwychwstały towarzyszy pielgrzymom, by kiedy odważą się zaprosić Nieznajomego do siebie (do swojego serca) w gościnę, przez gest łamanego chleba i swoje słowo przywrócić im wiarę.

o. Jarosław Krawiec – dominikanin

„Wtedy otworzyły się im oczy”.
(Łk 24,31)