Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NMP KRÓLOWEJ POLSKI Rok A (biały) Nr 25 (3 maja 2011)

Wprowadzenie do liturgii

CHLUBA NARODU POLSKIEGO

W uroczystość NMP Królowej Polski, głównej Patronki Polski, na nowo uświadamiamy sobie, kim jest nasza Królowa. Ewangelista ukazuje nam Ją jako Matkę współcierpiącą z Synem, który z wysokości krzyża powierzył Jej pieczy swego umiłowanego ucznia, a w nim członków Kościoła, i dał Ją temu apostołowi, i stanowiącym Jego Mistyczne Ciało, za Matkę.
Wielkość Maryi płynie z powołania Jej przez Boga na Matkę Wcielonego Syna Bożego, ze zjednoczenia Jej z Nim węzłem ścisłym i nierozerwalnym, z Jej całkowitego poświęcenia siebie jako służebnicy Pańskiej Jego osobie i dziełu, ze służby tajemnicy odkupienia, z łączności z Synem w dziele zbawczym, uwidaczniającej się tak wymownie w chwili Jego konania i śmierci, ze współcierpienia z Nim i łączenia się z Jego ofiarą (por. Konstytucja dogmatyczna o Kościele 53, 56, 58).
Dzięki roli, jaką spełniła i pełni Maryja w ekonomii zbawienia, uwolnieni zostaliśmy spod władzy ciemności i przeniesieni do królestwa Jej Syna, w którym mamy odkupienie, odpuszczenie grzechów, w chrzcie św. staliśmy się nowymi ludźmi, mamy uczestnictwo w życiu i świętości Boga, co tak mocno zaakcentował św. Paweł (por. Kol 1,12-16).
Ufamy, że Ta, której wielkość, świętość i piękno ukazuje wizja zawarta w Księdze Apokalipsy, Królowa nieba i ziemi, a zarazem Królowa Polski, wstawia się u Boga za nami, wyprasza nam i naszej Ojczyźnie Boże błogosławieństwo, stale dopomaga nam godnie żyć.

ks. Waldemar Seremak – pallotyn

Niewiasta obleczona w słońce
i księżyc pod jej stopami.
(Ap 12,1)