Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

II NIEDZIELA WIELKANOCNA, czyli MIŁOSIERDZIA BOŻEGO Rok A (biały) Nr 24 (1 maja 2011)

Wprowadzenie do liturgii

JESTEŚ STRÓŻEM

W naszym pokoleniu możemy czcić siostrę Faustynę jako świętą (kiedyś wiele osób miało dużo wątpliwości na temat jej „Dzienniczka”), możemy czcić Boże Miłosierdzie według tego, co napisała w „Dzienniczku” (kiedyś był zakaz). Jednak w tę Niedzielę Miłosierdzia musimy sobie zadać pytanie, czy to nas nie uspokoiło i nie uśpiło? Czy nie włożyliśmy tajemnicy Miłosierdzia na półkę, jak się odkłada przeczytaną książkę? Jan Paweł II, którego od dzisiaj Kościół czci jako błogosławionego, użył kiedyś określenia „wyobraźnia miłosierdzia”. Wyobraźnia to znaczy wyprzedzanie ludzi potrzebujących, to wychodzenie ku nim, to wyobrażanie sobie, że ktoś może nas i naszej pomocy potrzebować; to jest nie-siedzenie w domu i nie-czekanie aż ktoś poprosi o pomoc. To nie izolacja wewnętrzna, która w Biblii została przedstawiona w historii Kaina i Abla. Kain zabił Abla i Bóg go pyta: „Gdzie jest twój brat?”, a on odpowiada: „czy ja jestem stróżem mego brata?” (Rdz 4,9). Kain tymi słowami dał do zrozumienia, że nie czuje się odpowiedzialny za swojego brata, nie musi wiedzieć, gdzie on jest, nie chce tego wiedzieć. Kain odpowiedział Bogu: „a co mnie to obchodzi?”, ale Bóg mógł odrzec: „Właśnie, że jesteś stróżem swego brata! Na tobie spoczywa odpowiedzialność za to, gdzie twój brat jest, jak on się czuje, kim jest, czy nie jest głodny”. Kiedyś Bóg i nas zapyta: „Gdzie jest twój brat, za którego byłeś odpowiedzialny?”
Obudźmy się więc, czyńmy miłosierdzie zanim zostaniemy o nie poproszeni. Tak czyni Jezus wobec nas: wyprzedza nasze prośby i przychodzi ze swoim miłosierdziem „mimo drzwi zamkniętych”, tak jak w dzisiejszej Ewangelii.


ks. Adam Rybicki