Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

III NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok A (fioletowy) Nr 15 (27 marca 2011)

Wprowadzenie do liturgii

DAJ MI PIĆ

Całą dzisiejszą Liturgię Słowa łączy temat wody. Pod wpływem uderzenia Mojżesza woda wypływa ze skały. Ewangelia rozgrywa się przy studni, przy której Jezus chce się napić, i owo naturalne pragnienie wykorzystuje, aby doprowadzić Samarytankę do wyrażenia prośby: „daj mi tej wody, abym już nie pragnęła”. Co jest tą wodą, której motyw przewija się przez dzisiejsze czytania i przez wiele stron Pisma św.? Co jest tą wodą, której – gdy ktoś zostaje o niej pouczony – nagle zaczyna pragnąć o wiele bardziej niż wody ze studni? Wyjaśnienia udziela św. Paweł w dzisiejszym drugim czytaniu, które również jest o wodzie: „miłość Boża rozlana jest w naszych sercach przez Ducha Świętego”. Teraz już wiemy, o co chodzi z tą wodą: chodzi o miłość. Samarytanka, po wielu przygodach z poszukiwaniem miłości („miałaś bowiem pięciu mężów...”), nagle trafia przed oblicze Jezusa. Jego wzrok i Jego słowa są jak uderzenia Mojżesza o skałę (wytryskuje z niej woda i pragnienie wody) – z serca Samarytanki wyrywa się już nie prośba, lecz błaganie o „miłość Bożą, która – jak pisze św. Paweł – mogłaby być rozlana w jej sercu przez Ducha Świętego”.
O tym wszystkim mówi nam Chrystus na kilka tygodni przed najważniejszymi wydarzeniami Triduum Paschalnego. Jakby chciał nas podprowadzić do spotkania naszych pragnień z największym zdrojem łask, jakim będzie Jego otwarte serce, przebite na krzyżu. Przygotowujmy swoje serce na to spotkanie. A jeśli jeszcze jest ono twardą skałą, uderzmy w nią laską skruchy i pokuty. Jest jeszcze czas, ale jest go coraz mniej.

ks. Adam Rybicki