Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

I NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok A (fioletowy) Nr 13 (13 marca 2011)

Wprowadzenie do liturgii

CZAS ŁASKI

Jak przeżyć Wielki Post, żeby nie zmarnować tego szczególnego daru? W historii zalecano uczynić trzy kroki: wejść całym sobą w ten czas (intra totus), pozostać samemu ze słowem Bożym (mane solus) i wyjść odmienionym (exii alius).
1. Intra totus. Jezus udał się na miejsce pustynne, by przez wiele dni modlić się i pościć. Tam był cały dla Boga. Wielki Post to właśnie czas zwrócenia serca ku Bogu, czyli zafundowania sobie pustyni, w nawet najbardziej zatłoczonym mieście.
2. Mane solus. Mamy do dyspozycji blisko dni 40, by pozostać sam na sam z Bogiem. Adam i Ewa w raju cieszyli się przyjaźnią Boga, niczego im nie brakowało do szczęścia, a jednak dopuścili do sfer swojej egzystencji kusiciela i posłuchali jego fałszywego podszeptu. Wielki Post to czas wzmożonej walki ze złem oraz czas łaski, który wymaga przyjęcia postawy milczenia, modlitwy i postu, by nie paktować ze złem. Pokusa, dzięki wierze w Boga i przy Jego pomocy, może być pokonana, gdyż człowiek nie został stworzony, by ponieść klęskę, lecz by zwyciężać.
3. Exii alius. Wyjść odmienionym – to dostrzec konsekwencje swojego wyboru grzechu: nędzę, opuszczenie i nagość, bo kusiciel, gdy odniesie zwycięstwo, zwykle zostawia ludzi z rozczarowaniem, bezradnością, poczuciem winy. Nową drogę wskazuje nam Chrystus w Ewangelii – nie wolno paktować ze Złym. Wybrać drogę powrotu do Boga to wraz z Psalmistą wołać o zbawienie, przywrócenie czystości serca oraz radości z Bożej łaski.

ks. Zbigniew Krzyszowski

„Idź precz, szatanie!”
(Mt 4,10)