Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

IX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 12 (6 marca 2011)

Liturgia słowa

Przyszliśmy na spotkanie z Bogiem we Mszy św. On wychodzi nam naprzeciw w swoim słowie i tajemnicy ofiary Chrystusa. Spotkać się, to doświadczyć swojej obecności, komunikować się, wzajemnie ofiarować sobie dary i przyjąć ofiarowane z wdzięcznością. Niech to spotkanie umacnia więzi, jakie łączą nas z Bogiem i drugim człowiekiem.

PIERWSZE CZYTANIE (Pwt 11,18.26-28)

Błogosławieństwo i przekleństwo, śmierć i życie, powodzenie i porażka… Wybór wydaje się jasny. Jednak, wybierając owoc, trzeba również wybrać drogę, która do niego prowadzi. Mojżesz przypomina nam o wartości posłuszeństwa Bożemu słowu.

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

Mojżesz powiedział do ludu:
«Weźcie sobie te moje słowa do serca i do duszy. Przywiążcie je sobie jako znak na ręku. Niech one wam będą ozdobą między oczami.
Widzicie, ja kładę dziś przed wami błogosławieństwo albo przekleństwo. Błogosławieństwo, jeśli usłuchacie poleceń waszego Pana Boga, które ja wam dzisiaj daję; przekleństwo, jeśli nie usłuchacie poleceń waszego Pana Boga, jeśli odstąpicie od drogi, którą ja wam dzisiaj wskazuję, a pójdziecie za bogami obcymi, których nie znacie».

PSALM (Ps 31,2-3ab.3bc-4.17 i 25)

Psalmista nazywa Boga „skałą schronienia”, czyli ocaleniem, którego można być pewnym. Bóg taki po prostu jest i nigdy się nie zmieni. Zadaniem człowieka jest to, aby na tej skale się oprzeć. Zaufanie Bogu pozwala człowiekowi opuścić niebezpiecznie grząski grunt, znaleźć się poza zasięgiem rozwścieczonych fal.

Refren: Bądź dla mnie, Panie, skałą ocalenia.

Panie, do Ciebie się uciekam;
niech nigdy nie doznam zawodu, *
wybaw mnie w sprawiedliwości Twojej!
Nakłoń ku mnie Twe ucho, *
pośpiesz, aby mnie ocalić. Ref.

Bądź dla mnie skałą schronienia, *
warownią, która ocala.
Ty bowiem jesteś moją skałą i twierdzą,*
kieruj mną i prowadź przez wzgląd na swe imię. Ref.

Niech Twoje oblicze zajaśnieje nad Twym sługą: *
wybaw mnie w swym miłosierdziu.
Bądźcie dzielni i mężnego serca, *
wszyscy, którzy ufacie Panu. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (Rz 3,21-25a.28)

Wspólnym doświadczeniem wszystkich ludzi jest grzech. Święty Paweł pisze, że „wszyscy zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej”. Wszyscy, to – według Apostoła – Żydzi i poganie. Bóg ofiaruje wszystkim grzesznikom szansę na zbawienie, którą jest wiara w Jezusa Chrystusa. Nie przepisy Prawa Mojżeszowego, ale wiara w Jezusa otwiera nam bramy nieba.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:
Teraz jawną się stała sprawiedliwość Boża niezależna od Prawa, poświadczona przez Prawo i Proroków.
Jest to sprawiedliwość Boża przez wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich, którzy wierzą. Bo nie ma tu różnicy: wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a dostępują usprawiedliwienia darmo, z Jego łaski, przez odkupienie, które jest w Chrystusie Jezusie. Jego to ustanowił Bóg narzędziem przebłagania przez wiarę mocą Jego krwi.
Sądzimy bowiem, że człowiek osiąga usprawiedliwienie przez wiarę, niezależnie od pełnienia nakazów Prawa.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ps 25,4b.5)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Naucz mnie, Boże,
chodzić Twoimi ścieżkami,
prowadź mnie w prawdzie,
według Twych pouczeń.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 7,21-27)

Za chwilę usłyszymy słowa Ewangelii. Samo ich wysłuchanie nie jest jednak wystarczające. Jezus przypomni nam, że słuchanie Jego słów musi pociągać za sobą wprowadzanie ich w czyn, kształtowanie w oparciu o nie własnego życia. Tak rodzi się człowiek mocny, potrafiący oprzeć się naporowi trudności. Uważajmy, jak słuchamy!

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Nie każdy, który Mi mówi: „Panie, Panie”, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Wielu powie Mi w owym dniu: „Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy mocą Twego imienia i nie wyrzucaliśmy złych duchów mocą Twego imienia, i nie czyniliśmy wielu cudów mocą Twego imienia?” Wtedy oświadczę im: „Nigdy was nie znałem. Odejdźcie ode Mnie wy, którzy czynicie nieprawość”.
Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony.
Każdego zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a wielki był jego upadek».