Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

VII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 10 (20 lutego 2011)

Wprowadzenie do liturgii

KWIATY W ŚWIĄTYNI

Dzisiejsza liturgia słowa przypomina nam, że granica między dobrem a złem w świecie przechodzi przez serce człowieka. Jest on uwikłany w zło, w którym uczestniczy nie tylko jako obserwator i świadek, ale również jako ten, który zło nosi w sobie. Dlatego dzisiaj Bóg przypomina nam, abyśmy naszemu wewnętrznemu złu czynili zapory, abyśmy wymagali od siebie więcej, a przede wszystkim byśmy wystrzegali się nienawiści. Mamy kategoryczny zakaz zemsty i żywienia urazy do „synów naszego ludu”. Nienawiść niszczy nie tylko naszych braci, lecz także nas samych, a przecież nasze serca – jak mówi dzisiaj św. Paweł – są świątyniami, a „kto je niszczy, tego zniszczy Bóg”. Trzeba o te wewnętrzne świątynie dbać usuwając z nich zło, a następnie przyozdabiać je kwiatami naszych cnót. Wszelkie zakazy, o których mówi liturgia słowa, pomagają uwalniać serce człowieka z tego, co je zniewala, i budować dobro. Praca nad wyrywaniem chwastów zła ma prowadzić dalej: do rozwijania cnót i darów, które Bóg w nas ulokował. Największą z cnót i największym darem jest miłość. Dzisiaj Jezus nie tylko proponuje, lecz odważnie nakazuje miłować, i to nie tylko tych, których lubimy, lecz także naszych nieprzyjaciół. Tylko On może stawiać nam takie wymagania, bo tylko On tak żył i tak kochał. Wpatrujmy się w Niego i bądźmy posłuszni nie tylko zakazowi nienawiści, ale jeszcze bardziej temu największemu przykazaniu, które dzisiaj ponownie usłyszymy z ust samego Króla Miłości.

ks. Adam Rybicki

„Bądźcie doskonali, jak Ojciec niebieski”.
(por. Mt 5,48)