Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

III NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 6 (23 stycznia 2011)

Wprowadzenie do liturgii

BYĆ APOSTOŁEM ŚWIATŁA

W Biblii światło pozostaje w ścisłym związku z niebem i tym, co Boskie. W świetle objawiają się: działanie Boga, Jego dobroć i miłosierdzie. Prorok Izajasz, w dzisiejszej liturgii, mówi o „światłości wielkiej” (Iz 9,1), za którą tęskni ludzkość pozostająca w mroku i cieniu śmierci. Światłością tą jest Jezus Chrystus i Jego nauka. Izajasz tak opisał postawę tych, wśród których zabłysło Światło: „Rozradowali się przed Tobą, jak się radują we żniwa, jak się weselą przy podziale łupu” (Iz 9,2).
Światłość Jezusa winna być niesiona na cały świat przez Jego uczniów, włączonych w szeroko rozumiany apostolat. Oni sami mają być światłem Chrystusa, dając świadectwo życia w czynach odrzucających przemoc, gwałt i ucisk, czyli sprzeciwiających się temu, co wyraża chęć zapanowania nad człowiekiem. Miłość prowadzi do pełnego zaangażowania się na rzecz tworzenia dobra wspólnego, jest siłą budującą braterstwo między ludźmi i ich wzajemną współodpowiedzialność.
Dzisiaj, gdy dechrystianizacja przybiera na sile, prawda jest zaciemniana, wartości ważne dla życia i pełnego rozwoju człowieka są niszczone, potrzeba chrześcijan świadomych własnej tożsamości i silnych wewnętrznie, podobnych do św. Pawła, który napisał: „Posłał mnie Chrystus (...), abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża” (1Kor 1,17). Na czekające nas zadania niech pociechą będą dzisiejsze słowa Psalmisty: „Pan moim światłem i zbawieniem moim, kogo miałbym się lękać?”.

ks. Stanisław Dziekoński

„Mieszkańcom krainy śmierci wzeszło światło”.
(por. Mt 4,16)