Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

ŚWIĘTO CHRZTU PAŃSKIEGO Rok A (biały) Nr 4 (9 stycznia 2011)

Wprowadzenie do liturgii

ZJEDNOCZENIE Z LUDEM

Ewangelia opisuje dziś niezwykłą scenę spotkania nad brzegiem rzeki Jordan. Jezus przychodzi do Jana Chrzciciela, aby przez jego posługę przyjąć chrzest nawrócenia. Mimo, że Chrystus nie jest grzesznikiem, jest przecież Synem Bożym, przybywa nad Jordan, aby wypełnić to, co sprawiedliwe. Nie chodzi tu jednak o zwyczajne oczyszczenie, jakiego dostępowali Żydzi przychodzący do Jana. Ten gest jest wyrazem uniżenia Jezusa, który chce całkowicie zjednoczyć się ze swoim ludem. Wydarzenie to odkrywa także przed ludźmi tajemnicę osoby Jezusa Chrystusa. Po Jego chrzcie otwierają się niebiosa, a głos z nieba ogłasza: Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie.
Zadziwiająca jest reakcja Jana. On dobrze wie, kim jest Jezus. Właśnie dlatego prorok próbuje powstrzymać Nauczyciela, mówiąc: To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie? O jakim chrzcie mówi Jan Chrzciciel? Syn Boży przychodzi, aby chrzcić ludzi Duchem Świętym i ogniem. Jego chrzest uwalnia od grzechu, rodzi do nowego życia w Bogu, włącza do wspólnoty Kościoła i sprawia, że ludzie stają się uczniami Królestwa Bożego. Wraz z momentem chrztu, Bóg wzywa do naśladowania swojego Syna. Dokonuje się to poprzez życie oparte na fundamencie prawdy i miłości. Dzisiejsze słowo Boże przypomina, że także my jesteśmy dziećmi Boga. Nie jest to jednak tylko przywilej. To przede wszystkim obowiązek życia i służby na wzór Jezusa Chrystusa.

ks. Wojciech Kuzioła

„Oto mój Sługa, którego podtrzymuję,
Wybrany mój, w którym mam upodobanie”.

(Iz 42,1)