Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ OBJAWIENIA PAŃSKIEGO Rok A (biały) Nr 3 (6 stycznia 2011)

Liturgia słowa

Uroczystość Objawienia Pańskiego sięga swymi początkami III w. na Wschodzie i końca IV w. na Zachodzie. Tematem tej uroczystości jest powołanie nowego narodu wybranego spośród ludów, które nie znały Boga Izraela. Trzej Mędrcy reprezentują cały świat pogański, który oddaje pokłon objawiającemu się Chrystusowi. Prośmy Boga, aby otworzył nam umysł, wolę i serce, byśmy przyjęli to, co chce nam dzisiaj objawić.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 60,1-60)

Bóg nie przestaje zadziwiać człowieka swoimi wyrokami. Po latach niewoli naród wybrany wraca do ziemi ojców i staje się źródłem światła dla wszystkich narodów. Dobroć Boga nigdy się nie wyczerpuje. Nawet ten, kto się zagubił, ma możliwość powrotu i zbawczego oddziaływania na innych.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Powstań, świeć, Jeruzalem,
bo przyszło twe światło
i chwała Pana rozbłyska nad tobą.

Bo oto ciemność okrywa ziemię
i gęsty mrok spowija ludy,
a ponad tobą jaśnieje Pan
i Jego chwała jawi się nad tobą.

I pójdą narody do twojego światła,
królowie do blasku twojego wschodu.
Podnieś oczy wokoło i popatrz:

Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie.
Twoi synowie przychodzą z daleka,
na rękach niesione twe córki.

Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz,
zadrżysz i rozszerzy się twoje serce,
bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie,
zasoby narodów przyjdą ku tobie.

Zaleje cię mnogość wielbłądów,
dromadery z Madianu i z Efy.

Wszyscy oni przybędą ze Saby,
ofiarują złoto i kadzidło,
nucąc radośnie hymny na cześć Pana.

PSALM (Ps 72,1-2.7-8.10-11.12-13)

Szczególnymi przyjaciółmi Boga są biedni i ubodzy. Dzięki niedostatkowi, jaki cierpią, są otwarci na pomoc i wiarę. Również nasza niemoc najskuteczniej otwiera nas na Boga.

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

Boże, przekaż Twój sąd Królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa. Ref.

Za dni Jego zakwitnie sprawiedliwość, *
i wielki pokój, aż księżyc nie zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi. Ref.

Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, *
królowie Szeby i Saby złożą daninę.
I oddadzą Mu pokłon wszyscy królowie, *
wszystkie narody będą mu służyły. Ref.

Wyzwoli bowiem biedaka, który Go wzywa, *
i ubogiego, co nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (Ef 3,2-3a.5-6)

Są rzeczywistości, które można objąć rozumem, ale istnieją także takie, które mogą nam zostać jedynie odsłonięte, objawione. Bóg objawia, że Jego plan zbawienia obejmuje także pogan, którzy już teraz przez przyjęcie Ewangelii są w jedności z Jezusem Chrystusem.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia:
Przecież słyszeliście o udzieleniu przez Boga łaski danej mi dla was, że mianowicie przez objawienie oznajmiona mi została ta tajemnica.
Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona przez Ducha świętym Jego apostołom i prorokom, to znaczy, że poganie już są współdziedzicami i współczłonkami Ciała, i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 2,3)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Ujrzeliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie
i przybyliśmy złożyć pokłon Panu.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 2,1-12)

Kto spotkał Boga, już nie jest tym samym człowiekiem. Mędrcy, po oddaniu hołdu nowo narodzonemu Dziecięciu, wrócili inną drogą do ojczyzny. Droga w języku Biblii oznacza także sposób życia. Kto doświadczył Boga – zmienia swą drogę, czyli dotychczasowy styl życia.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon».
Skoro usłyszał to król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz.
Ci mu odpowiedzieli: «W Betlejem judzkim, bo tak napisał prorok:
A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela».
Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę.
A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.
A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do ojczyzny.