Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEJ BOŻEJ RODZICIELKI MARYI Rok A (biały) Nr 1 (1 stycznia 2011)

Wprowadzenie do liturgii

NIEZAWODNA NADZIEJA

 W Oktawie Narodzenia Pańskiego, kontemplując postać Bożej Dzieciny, widzimy obok Niej Maryję, Matkę Bożą, przez której dziewicze macierzyństwo Bóg obdarzył ludzi łaską wiecznego zbawienia.
Kościół stawia dziś przed naszymi oczyma Świętą Bożą Rodzicielkę, abyśmy dziękowali Bogu za to, co dokonało się dzięki Jej fiat zarówno w Niej, jak i w świecie, a także, abyśmy oddali należną Jej cześć.
Wpatrzeni w Maryję, dostrzegamy w Niej m.in. wzór postawy słuchania Słowa Bożego (por. Łk 2,19), bowiem – jak czytamy w Ewangelii wg św. Łukasza – zachowywała w swym Sercu to, co widziała i co słyszała. Widzimy też w Niej Niewiastę rozważającą sprawy Boże, modlącą się.
Uroczystość, którą obchodzimy na progu nowego roku, pozwala nam pojąć sens stwierdzenia, że Bogurodzica Dziewica jest pierwowzorem Kościoła w porządku wiary, miłości i doskonałego zjednoczenia z Chrystusem (por. Konstytucja dogmatyczna o Kościele, KK 63). Wpatrzeni w Świętą Bożą Rodzicielkę, uświadamiamy sobie zarazem to, że jeśli będziemy tak jak Ona współpracowali z łaską Bożą i będziemy posłuszni natchnieniom Ducha Świętego, to otrzymamy owoce błogosławieństwa, którego mieli udzielać Aaron i jego synowie Ludowi Bożemu, o czym jest mowa w dzisiejszym pierwszym czytaniu (por. Lb 6,22-27). Osiągniemy wzrost wiary i świętości, której wzór mamy w Bogurodzicy (por. KK 64). Pełni nadziei będziemy mogli witać każdy następny dzień nowego roku kalendarzowego.

ks. Waldemar Seremak – pallotyn

„Pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga”.
(Łk 2,20)