Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO – Msza w dzień Rok A (biały) Nr 61 (25 grudnia 2010)

Wprowadzenie do liturgii

RADOŚĆ, RADOŚĆ, RADOŚĆ

Czyż może być coś piękniejszego i milszego niż wiadomość o narodzinach nowego człowieka? Czyż może być coś ważniejszego dla ludzkości niż wieść o narodzeniu się Boga – Człowieka? To właśnie chcą nam przekazać dzisiaj: prorok Izajasz, św. Paweł i św. Jan.
Radosny pokłon składają małemu Jezusowi „Wszyscy aniołowie Boży (św. Paweł), śpiewem radosnym rozbrzmiewają „ruiny Jeruzalem, bo Pan pocieszył swój lud” (Izajasz) i dał nam swoje Słowo, które „stało się Ciałem i zamieszkało między nami” (św. Jan).
A jednak ten „świat Go nie poznał… a swoi Go nie przyjęli.” Tak jak wtedy, tak i dzisiaj nie wszyscy Go przyjmują, nie wszyscy dają wiarę, że Bóg prawdziwy jest między nami, że chce z nami dzielić życie. A jeśli niektórzy nawet fakt Bożego Narodzenia akceptują, to robią wszystko, aby to, co Boskie na ziemi zanegować, zniszczyć, ośmieszyć. Wiec podważają Boże przykazania, ośmieszają Kościół, drwią ze świętości.
A Słowo Boga – Jezus ze swej betlejemskiej stajenki błogosławi wszystkim, daje „moc, aby się stali dziećmi Bożymi” (św. Jan). Dlatego pytaj siebie w te święta – ile we mnie jest dziecka Bożego, ile we mnie jest wiary w Boga Narodzonego, w ludzi, w samego siebie? Niech to pytanie zajmie Ci trochę czasu, pobudzi Twoje myśli, wpłynie na postępowanie. Bo Słowo Boże – Jezus naprawdę stało się Ciałem i naprawdę zamieszkało między nami. Dla Ciebie także i z tego się ciesz!

ks. Krzysztof Stosur

 ”Przyszło do swojej własności”.
(J 1,11)