Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

I NIEDZIELA ADWENTU Rok A (fioletowy) Nr 56 (28 listopada 2010)

Liturgia słowa

Wraz z całym Kościołem rozpoczynamy dziś Adwent – czas radosnego oczekiwania na przyjście Pana. Ten liturgiczny okres, poprzez znaki i słowa, wyraża tęsknotę za Bogiem, który jest blisko. Modlitwa, duchowe ćwiczenia i miłość wzajemna mogą pomóc przygotować w naszych sercach miejsce Bogu. Prośmy w tej Eucharystii w sposób szczególny Ducha Świętego o wrażliwość i zdolność rozpoznania znaków wskazujących na przychodzącego Pana.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 2,1-5)

W proroctwie Izajasza obraz Jahwe radykalnie przekracza dotychczasowe wyobrażenie Boga, który troszczy się jedynie o swój naród. Prorok zapowiada, że „kiedy Panna pocznie i porodzi Syna” wąska ścieżka obietnic zamieni się w szeroką drogę, którą będą mogły kroczyć wszystkie narody. Jerozolima i Góra Syjon są symbolem Kościoła Chrystusowego.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Widzenie Izajasza, syna Amosa,
dotyczące Judy i Jerozolimy:
Stanie się na końcu czasów,
że góra świątyni Pana
stanie mocno na wierzchu gór
i wystrzeli ponad pagórki.
Wszystkie narody do niej popłyną,
mnogie ludy pójdą i rzekną:
«Chodźcie, wstąpmy na Górę Pana
do świątyni Boga Jakuba!
Niech nas nauczy dróg swoich,
byśmy kroczyli Jego ścieżkami.
Bo Prawo wyjdzie z Syjonu
i słowo Pana z Jeruzalem».
On będzie rozjemcą pomiędzy ludami
i wyda wyroki dla licznych narodów.
Wtedy swe miecze przekują na lemiesze,
a swoje włócznie na sierpy.
Naród przeciw narodowi
nie podniesie miecza,
nie będą się więcej zaprawiać do wojny.
Chodźcie, domu Jakuba,
postępujmy w światłości Pana!

PSALM (Ps 122,1-2.4-5.6-7.8-9)

W poniższej pieśni tęsknoty i radości, wykonywanej przez pielgrzymów udających się do Świętego Miasta Jeruzalem, możemy odnaleźć wołanie Kościoła, który jest w drodze do upragnionego Królestwa Bożego.

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: *
«Pójdziemy do domu Pana».
Już stoją nasze stopy *
w twoich bramach, Jeruzalem. Ref.

Tam wstępują pokolenia Pańskie, *
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie, *
trony domu Dawida. Ref.

Proście o pokój dla Jeruzalem: *
Niech żyją w pokoju, którzy cię miłują.
Niech pokój panuje w twych murach, *
a pomyślność w twoich pałacach. Ref.

Z względu na braci moich i przyjaciół *
będę wołał: «Pokój z tobą».
Z względu na dom Pana, Boga naszego, *
modlę się o dobro dla ciebie. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (Rz 13,11-14)

Dzień Pański jest blisko, a czasu niewiele. Dlatego św. Paweł ponagla nas, abyśmy przygotowali się na spotkanie Pana. Mamy odrzucić uczynki ciemności, czyli to wszystko, co oddala nas od Boga i przyoblec się w Chrystusa. Pozwolić, by to On był źródłem myśli, uczuć i pragnień w człowieku, i aby to On działał przez wierzącego.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:
Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu. Teraz bowiem zbawienie jest bliżej nas niż wtedy, gdyśmy uwierzyli.
Noc się posunęła, a przybliżył się dzień. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w zbroję światła. Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień: nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpuście i wyuzdaniu, nie w kłótni i zazdrości. Ale przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa i nie troszczcie się zbytnio o ciało, dogadzając żądzom.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ps 85,8)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Okaż nam, Panie, łaskę swoją,
i daj nam swoje zbawienie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 24,37-44)

Jezus wzywa do życia w gotowości i nieustannego czuwania. Nikt z nas – stworzeń – nie wie bowiem, kiedy nastąpi dzień powtórnego przyjścia Chrystusa. Wiedzę tę ma tylko Ojciec Niebieski. Jako symbol nadejścia Dnia Pańskiego Jezus przywołuje biblijny potop, który dla wszystkich, za wyjątkiem Noego, był całkowitym zaskoczeniem. Czuwajmy więc, mając oczy szeroko otwarte na prawdziwe światło z Nieba i wypełniajmy naszym życiem to, w co wierzymy.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie w polu: jeden będzie wzięty, drugi zostawiony. Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, druga zostawiona.
Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie».