Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 54 (14 listopada 2010)

Liturgia słowa

Czytane na zakończenie roku liturgicznego teksty biblijne mówią o końcu świata. Zachęcają nas one do refleksji na temat własnego życia: tego, co w nim ważne i co boimy się stracić. Ale to także okazja, by spojrzeć na codzienne nasze prace i obowiązki. Ile wkładamy w nie miłości, dobra, uczciwości. Mieszkańcy Tesaloniki byli tak przejęci oczekiwaniem nadejścia Dnia Pańskiego, że niektórzy z nich uznali, że nie warto już pracować. Taka postawa spotkała się krytyką św. Pawła. To wskazówka dla nas, byśmy – pokładając ufność w Bogu – nie zaniedbywali tego, co do nas należy.

PIERWSZE CZYTANIE (Ml 3,19-20a)

Prorok Malachiasz pragnie przede wszystkim ukazać Izraelitom, że kochający Bóg jest też Bogiem sprawiedliwym i karze za popełniane występki. Momentem podsumowującym ludzkie życie będzie Dzień Pański, czyli moment ostatecznej interwencji Boga w historię świata. Ten dzień przyniesie zbawienie sprawiedliwym, a potępienie bezbożnym.

Czytanie z Księgi proroka Malachiasza.

Oto nadchodzi dzień palący jak piec, a wszyscy pyszni i wszyscy wyrządzający krzywdę będą słomą, więc spali ich ten nadchodzący dzień, mówi Pan Zastępów, tak że nie pozostawi po nich ani korzenia, ani gałązki.
A dla was, czczących moje imię, wzejdzie słońce sprawiedliwości i uzdrowienie w jego promieniach.

PSALM (Ps 98,5-6.7-8.9)

Psalm jest hymnem na cześć Pana, Króla wszechświata, którego wychwala nie tylko ludzki śpiew przy akompaniamencie wielu instrumentów, ale równiez cały świat - morza, rzeki i góry. Bóg jest oczekiwany jako ten, który ma przyjść, by sprawiedliwie sądzić świat i narody.

Refren: Pan będzie sądził ludy sprawiedliwie.

Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry *
przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy,
przy trąbach i przy dźwięku rogu, *
na oczach Pana, Króla, się radujcie. Ref.

Niech szumi morze i wszystko, co w nim żyje, *
krąg ziemi i jego mieszkańcy.
Rzeki niech klaszczą w dłonie, *
góry niech razem wołają z radości. Ref.

W obliczu Pana, który nadchodzi, *
bo przychodzi osądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie *
i ludy według słuszności. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (2 Tes 3,7-12)

Oczekiwanie na nadejście Dnia Pańskiego, jak sądzili niektórzy z adresatów listu, usprawiedliwia porzucenie pracy i codziennych obowiazków. Św. Paweł zdecydowanie sprzeciwia się takiemu myśleniu, dając siebie samego jako przykład do naśladowania. Będac w Tesalonice podjął się pracy fizycznej, aby nie być dla nikogo ciężarem.

Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan.

Bracia:
Sami wiecie, jak należy nas naśladować, bo nie wzbudzaliśmy wśród was niepokoju ani u nikogo nie jedliśmy za darmo chleba, ale pracowaliśmy w trudzie i zmęczeniu, we dnie i w nocy, aby dla nikogo z was nie być ciężarem. Nie jakobyśmy nie mieli do tego prawa, lecz po to, aby dać wam samych siebie za przykład do naśladowania.
Albowiem gdy byliśmy u was, nakazywaliśmy wam tak: kto nie chce pracować, niech też nie je. Słyszymy bowiem, że niektórzy wśród was postępują wbrew porządkowi: wcale nie pracują, lecz zajmują się rzeczami niepotrzebnymi.
Tym przeto nakazujemy i napominamy ich w Panu Jezusie Chrystusie, aby pracując ze spokojem, własny chleb jedli. 
 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Łk 21,28)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Nabierzcie ducha i podnieście głowy,
ponieważ zbliża się wasze odkupienie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Łk 21,5-19)

W dzisiejszej ewangelii Jezus zapowiada zburzenie Świątyni. W tym proroctwie treści historyczne splatają się z wypowiedziami o charakterze symbolicznym. Świątynia legła w gruzach kilkadziesiąt lat później, ale słowa Jezusa były przede wszystkim zapowiedzią czasów ostatecznych, które zostaną zapoczątkowane wraz z Jego śmiercią i zmartwychwstaniem. Jezus bowiem utożsamiał się ze Świątynią, przedstawiając siebie jako ostateczne mieszkanie Boga wśród ludzi. 

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, Jezus powiedział: ”Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony”.
Zapytali Go: ”Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy się to dziać zacznie?”.
Jezus odpowiedział: ”Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: »Ja jestem« oraz »nadszedł czas«. Nie chodźcie za nimi. I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec”.
Wtedy mówił do nich: ”Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Będą silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie.
Lecz przed tym wszystkim podniosą na was ręce i będą was prześladować. Wydadzą was do synagog i do więzień oraz z powodu mojego imienia wlec was będą do królów i namiestników. Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa.
Postanówcie sobie w sercu nie obmyślać naprzód swej obrony. Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość, której żaden z waszych prześladowców nie będzie się mógł oprzeć ani się sprzeciwić.
A wydawać was będą nawet rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i niektórych z was o śmierć przyprawią. I z powodu mojego imienia będziecie w nienawiści u wszystkich. Ale włos z głowy wam nie zginie. Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie”.