Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXXII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 53 (7 listopada 2010)

Wprowadzenie do liturgii

PO ZMARTWYCHWSTANIU

Przeżyła siedmiu mężów. Wszyscy oni byli braćmi. Na końcu umarła bezdzietna wdowa. Czyją będzie żoną po zmartwychwstaniu? Z tym problemem przychodzą do Jezusa saduceusze, pewni, że nie poradzi sobie z odpowiedzią. Niewierzący w zmartwychwstanie, na poparcie swojego stanowiska cytują Torę. Tymczasem Pan Jezus, w oparciu o Torę, przywołując autorytet Mojżesza, dowodzi, że śmierć nie jest końcem ziemskiego bytowania.
Jeśli zaś chodzi o małżeństwo, to kobiety i mężczyźni, żeniąc się i wychodząc za mąż, realizują nakaz Boga Stwórcy: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną. Instytucja małżeńska ma zapełniać na ziemi miejsca po tych, którzy przez śmierć przechodzą do życia wiecznego. A więc tam, gdzie nie będzie już śmierci, także i małżeństwo okaże się zbyteczne.
Jednakże przywiązanie do osób i rzeczy, nadzwyczajna troska o sprawy doczesne, lęk przed spotkaniem z Chrystusem w wieczności – to wszystko sprawia, że nasza codzienność ciągle jest jeszcze bardzo podobna do saducejskiej niewiary.
Nie można wyobrażać sobie przyszłego świata na wzór świata teraźniejszego. Zmartwychwstanie jest początkiem nowego porządku, w którym ludzie nie będą się żenić i wychodzić za mąż. Będą mieli ciało, ale tak, jakby go nie mieli. Pod tym względem będą podobni do aniołów. W wieczności będziemy żyli dla Boga. Tego jesteśmy pewni. Cała reszta jest tajemnicą naszej wiary.

ks. Zbigniew Godlewski

„Wszyscy żyją dla Boga”.
(por. Łk 20,38)