Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 50 (24 października 2010)

Wprowadzenie do liturgii

POZORNA ŚWIĘTOŚĆ NISZCZY

Bóg, na różne sposoby – szczególnie przez Biblię – przekonuje ludzi o tym, że często kierują się logiką, która sprzeciwia się Jego mądrości. Wielkim szczęściem i łaską jest, gdy człowiek uświadamia sobie w porę, że przyjął zasady, które są fałszywe. Szkoda wielka, gdy takie opamiętanie dosięga kogoś dopiero u kresu jego życia. Tragedią jest natomiast, gdy ktoś umiera w błędzie. Pytamy: W czym tkwi przyczyna takiego pomylenia? Głównym powodem jest ślepe zapatrzenie się w siebie i wręcz ubóstwianie własnej osoby. Polega ono m.in. na pielęgnowaniu w sobie przekonania, że jest się lepszym od innych. Nawet jeśli nie manifestuje się wprost swojej wyższości nad innymi, to wewnętrzne nastawienie znajduje swój wyraz w relacjach z innymi ludźmi, a także z Bogiem. Zwrócenie uwagi człowiekowi zapatrzonemu w siebie nie przynosi skutku, bo słucha on jedynie słów uznania. Nawet od Boga oczekuje tylko pochwał. Świętość i doskonałość budowana na zapatrzeniu się w siebie zdąża donikąd. Rzeczywiste dobro mogą dać światu jedynie ludzie żyjący w prawdzie. Prawda nie jest trudna, jak niektórzy twierdzą. Ona przede wszystkim ukazuje piękno i napełnia człowieka ogromną energią życiową. Człowiek żyjący zgodnie z prawdą nie zniechęci się nawet wówczas, gdy ona odsłoni mu jego braki i wady. Będzie tym bardziej starał się je naprawiać, aby zbliżać się do Boga, który jest pełnią piękna i świętości.

ks. Wojciech Turek - paulista

„Kto się wywyższa, będzie poniżony,
a kto się uniża, będzie wywyższony”.

(Łk 18,14)