Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXIX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 49 (17 października 2010)

Wprowadzenie do liturgii

SĘDZIA

W przypowieści o nieuczciwym sędzi i natarczywej wdowie (…) występuje dwoje przeciwstawnych bohaterów: zimny biurokrata oraz nieszczęśliwa i uciskana kobieta. (…) W Starym Testamencie istniało jedno słowo na oznaczenie zarówno sędziego, jak i polityka, ponieważ wymierzanie sprawiedliwości było podstawowym i pierwszorzędnym zadaniem rządzących (szafat).
Prorocy często kierują oskarżenia przeciwko skorumpowanym sędziom: „Biada prawodawcom ustaw bezbożnych i tym, co ustanowili przepisy krzywdzące, aby słabych odepchnąć od sprawiedliwości i wyzuć z prawa biednych mego ludu; by wdowy uczynić swoim łupem i by móc ograbiać sieroty” (Iz 10,2). Samo prawo biblijne przypomina: „Nie będziecie wydawać niesprawiedliwych wyroków. Nie będziesz stronniczym na korzyść ubogiego, ani nie będziesz miał względów dla bogatego. Sprawiedliwie będziesz sądził bliźniego” (Kpł 19,15).
Księga Powtórzonego Prawa przedstawia portret sędziego, w którym akcentuje się niebezpieczeństwo korupcji i łapówek. „Nie będziesz naginał prawa, nie będziesz stronniczy i podarku nie przyjmiesz, gdyż podarek zaślepia oczy mędrców i w złą stronę kieruje słowa sprawiedliwych. Dąż wyłącznie do sprawiedliwości!” (Pwt 16,19-20). Wobec niegodziwości władz sądowniczych, ubogi i ofiara mogą odwoływać się jedynie do Boga (…): „Ojcem dla sierot i wdów opiekunem jest Bóg” – śpiewa Psalm 68[67],6. Pogwałcenie sprawiedliwości nie jest wyłącznie czynem społecznie niegodziwym, lecz staje się świętokradztwem, ponieważ uderza się w obrońcę praw słabych, czyli Pana.

abp Gianfranco Ravasi,
„Odkrywanie Słowa”, Częstochowa 2002