Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 42 (29 sierpnia 2010)

Wprowadzenie do liturgii

POCHWAŁA POKORY

Najwłaściwszą postawą człowieka wobec Wszechmocy Stwórcy jest pokora. W dzisiejszym słowie Pan Bóg pociesza i niejako ośmiela skruszonego człowieka, by wyzbył się lęku przed Nim, gdyż surowość sprawiedliwego Sędziego dotyczy wyłącznie zatwardziałych grzeszników, którzy w swoim postępowaniu kierowali się pychą.
Trudno sobie wyobrazić, iż nasz Bóg, przed którym nienawidzący Go „rozwiewają się jak dym, rozpływają się jak wosk przy ogniu” (Ps 68,3), jest zarazem najczulszym opiekunem dla tych najbiedniejszych, najbardziej pogardzanych w oczach świata – dla bezdomnych, bezrobotnych, chorych, słabych, nienarodzonych.
Chwalebną i miłą w oczach Pana jest postawa skromności, polegająca na dobrowolnej rezygnacji z miejsc honorowych, zaszczytnych, tzw. pierwszych, a wybieraniu raczej tych ostatnich, mało znaczących. Myśl zawarta w przypowieści o uczcie odnosi się również do uczty Eucharystycznej. Postawa zbliżających się do tego Stołu, względem dobroci Boga, który pozwala mi karmić się Jego darami, powinna wyrażać się, jak napisał św. Tomasz, w pokorze i niskości (Adoro te devote). Czy odczuwam niegodność swojego wybrania w „uroczystym zebraniu wśród niezliczonej liczby aniołów i duchów sprawiedliwych, które już doszły do celu” (Hbr 12,22-23)? Warto podjąć wysiłek praktykowania cnoty pokory w swoim sercu, skoro znajduje ona tak wielkie upodobanie w oczach Boga.

ks. Zbigniew Krzyszowski

„Kto się poniża, będzie wywyższony”.
(Łk 14,11)