Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA NMP Rok C (biały) Nr 40 (15 sierpnia 2010)

Katecheza

90 lat temu

Dnia 15.08.1920 r. wojsko polskie pod dowództwem marszałka Józefa Piłsudskiego stoczyło zwycięską bitwę z Armią Czerwoną na przedpolach Warszawy. Nie sposób przecenić to, co się wówczas wydarzyło, o co zresztą zatroszczyła się sama historia, kwalifikując Bitwę Warszawską jako jedną z ważniejszych w dziejach ludzkości. Dlaczego? Historycy wskazują, że – powstrzymując zwycięski pochód ze Wschodu – utrzymano niepodległość naszego kraju oraz zahamowano rozlanie doktryny komunizmu na Europę. Dla nas chrześcijan zwycięska bitwa ma również wydźwięk religijny, tego dnia bowiem obchodzimy Uroczystość Wniebowzięcia Maryi. Taki wymiar ówczesnych wydarzeń podkreślił Jan Paweł II w homilii na warszawskiej Pradze dnia 13.06.1999 roku: „Było to wielkie zwycięstwo wojsk polskich, tak wielkie, że nie dało się go wytłumaczyć w sposób czysto naturalny i dlatego zostało nazwane «Cudem nad Wisłą». To zwycięstwo było poprzedzone żarliwą modlitwą narodową. Episkopat zebrany na Jasnej Górze poświęcił cały naród Najświętszemu Sercu Jezusa i oddał go pod opiekę Maryi Królowej Polski”. Podobnie św. Urszula Ledóchowska, kiedy wspominała tamte chwile, zwycięstwo przypisała Maryi: „(…) gruchnęła wiadomość: «Bolszewicy cofają się, zwycięstwo, Warszawa obroniła się, Królowa Korony Polskiej nas ocaliła!»”. Zwyciężono pod sztandarem Bożym w przeciwieństwie do czerwonego, który miał przynieść „na bagnetach szczęście i pokój pracującej ludności”. Jednak szczęście budowane na przemocy przeradza się w terror, o czym mieliśmy się okazję przekonać przez następne dziesięciolecia… W tym kontekście służba wojskowa staje na straży takich wartości, jak wolność, prawda, dobro wspólne, które konstytuują ojczyznę, państwo, naród i jego kulturę.
15 sierpnia to również Święto Wojska Polskiego: „W dniu tym wojsko i społeczeństwo czci chwałę oręża polskiego, której uosobieniem i wyrazem jest żołnierz. W rocznicę wiekopomnego rozgromienia nawały bolszewickiej pod Warszawą święci się pamięć poległych w walkach z wiekowym wrogiem o całość i niepodległość Polski” – taki zamysł uroczystości wyraził gen. Stanisław Szeptycki. Każda jej rocznica skłania nas również, aby w ślad za przykładem Ojca Świętego po prostu powiedzieć „dziękuję”, obejmując jednocześnie modlitwą tych, którzy walczyli za naszą wolność. Modlitwą obejmijmy także naszych prześladowców w myśl słów Chrystusa: „módlcie się za waszych prześladowców, abyście byli synami waszego Ojca, który jest w niebie” (Mt 5,44-45).

Ryszard Paluch