Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XVI NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 36 (18 lipca 2010)

Katecheza

Św. Wawrzyniec z Brindisi (1559-1619) – doktor Kościoła, patron kapucynów

 

Juliusz Cezar Russo (imię zakonne – Wawrzyniec) pochodził z Brindisi we Włoszech. Od dzieciństwa związany był z franciszkanami, a w wieku 16 lat wstąpił do zgromadzenia kapucynów w Weronie. Studiował w Padwie oraz w Wenecji. Był wybitnym intelektualistą i wziętym kaznodzieją – jego dorobek zebrano w 15 tomach, a bł. Jan XXIII w 1959 r. włączył go w poczet doktorów Kościoła. Był poliglotą. Aby w oryginale czytać Pismo Święte, nauczył się też języków biblijnych. Dzięki wielkiej zażyłości z Biblią znał ją doskonale i potrafił cytować z pamięci.
Droga Wawrzyńca przypomina historię św. Bonawentury. Kiedy tylko dał się poznać swoim przełożonym, zaczęto powierzać mu w zakonie ważne zadania, włącznie z funkcją przełożonego generalnego. Miał również do spełnienia wiele misji, o które prosili go zarówno papieże (był legatem papieskim), jak i ówcześni władcy. W tym wszystkim był dzieckiem swojej epoki – na prośbę papieża miał nawracać Żydów (misja bezowocna), przyczynił się do zawiązania Ligi Świętej, czyli koalicji państw chrześcijańskich jako odpowiedzi na Unię Protestancką, mediował między Hiszpanią a księstwem Sabaudii, a kiedy zaistniała potrzeba wstawiał się za uciskanym ludem, jak to było w przypadku mieszkańców Neapolu. Wreszcie, jako duchowy przywódca, przyczynił się do zwycięstwa chrześcijańskiej armii nad przeważającymi siłami Turków pod Białogrodem (Székesfehérvár) w 1601 r.
„Msza święta jest moim niebem na ziemi” – ta myśl św. Wawrzyńca przypomina nam, że choć ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało jak jest w niebie (por. 1Kor 2,9), to jednak nie jest to jakaś wyimaginowana rzeczywistość, do której wzdychają chrześcijanie, ale że niebo zaczyna się już tu – na ziemi. Zatroszczył się o to sam Bóg – w sakramencie Eucharystii. Bogata biografia Wawrzyńca (przy 50 latach życia), kilometry jakie przebył po Europie, realizując swoje powołanie, klasztory które pozakładał (Praga, Wiedeń, Graz), dyplomatyczne misje, których się podejmował – to wszystko nie przeszkodziło mu w prowadzeniu głębokiego życia duchowego. Zadziwieni, jak jeden człowiek może dokonać tak wiele, powinniśmy zapytać, skąd czerpał siły. Odpowiedzi Wawrzyniec już udzielił, wskazując na Źródło, które było dla niego niebem na ziemi, a zarazem centrum każdego dnia.
Rocznica ziemskich urodzin Wawrzyńca stała się jednocześnie datą jego urodzin dla nieba (22.07.1619 r.). Kościół wspomina go 21 lipca.

Ryszard Paluch