Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 33 (27 czerwca 2010)

Katecheza

Św. Otton (ok. 1061-1139) – biskup, który nawrócił Pomorzan

Mottem do jego życiorysu można by uczynić treść „nakazu misyjnego” (Mt 28,19). U św. Ottona wybrzmiał on bardzo dosłownie – był „apostołem” stale posłanym, aby głosić Chrystusa poprzez orędzie pokoju na drodze jednania zwaśnionych stron, czy też wprowadzania do Kościoła nowych wyznawców.
Kim był człowiek, któremu udało się postawić kropkę nad „i” w kwestii chrystianizacji Pomorza? Urodzony ok. 1061 r. w Szwabii, pochodził ze znamienitej rodziny. Historia jego życia nierozerwalnie splotła się z naszą Ojczyzną: jako młody kleryk, wraz ze swoim bratem Fryderykiem, przybył do Polski (ok. 1080 r.), gdzie miał okazję poznać język i kulturę. Już wtedy można było spotkać Ottona na politycznych salonach książęcego dworu Władysława Hermana. Kiedy wrócił do Niemiec, cesarz Henryk IV mianował go swoim kapelanem i kanclerzem (1090 r.).
W 1102 r. Ottona wybrano biskupem Bambergu. Doceniając jego doświadczenie na polu dyplomacji, powierzono mu mediację pomiędzy papieżem Paschalisem II (†1118) a cesarzem Henrykiem IV i jego synem-następcą Henrykiem V, zaś później między Bolesławem Krzywoustym a księciem Warcisławem. Nade wszystko jednak, był oddanym pasterzem dla swojej diecezji, zarówno na płaszczyźnie organizacyjnej, jak i duchowej. Ponadto, nazwano go „ojcem zakonów”, gdyż – jak podaje ks. Wincenty Zaleski – założył 15 opactw i 6 mniejszych klasztorów, nadto wspierał benedyktynów, cystersów i norbertanów.
Z naszego punktu widzenia, najistotniejsze są dwie wyprawy misyjne, jakich Otton podjął się na polskich ziemiach (1121 r., 1128 r.). Na zaproszenie Bolesława Krzywoustego przybył do Polski z 20 kapłanami, aby poświęcić się sprawie nawrócenia Pomorzan. Zanim jednak wyruszył na misje, wpierw starannie się do nich przygotowywał w Gnieźnie. Ziemską pomoc otrzymał od Krzywoustego, który wyznaczył mu 60 rycerzy do pomocy, zaś – wyznając wiarę w „świętych obcowanie” – duchowego wsparcia szukał u św. Wojciecha, który podobnego dzieła podejmował się przeszło sto lat wcześniej. I tak to, co nie udawało się poprzednim misjonarzom posyłanym do Pomorzan, z wielkim sukcesem przeprowadził ten Święty Biskup znający ich kulturę i język. Warto wspomnieć, że za sprawą misji św. Ottona Pomorze zostało na trwałe połączone z Polską. Całe to wydarzenie zostało interesująco ukazane w powieści historycznej Zofii Kossak pt. „Troja północy”. Święty z Bambergu zmarł 30.06.1139 r., a Kościół wspomina go 1 lipca.

Ryszard Paluch