Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA Rok C (biały) Nr 29 (3 czerwca 2010)

Katecheza

Medytacja o Eucharystii (2)

On wybrał nas w Nim przed stworzeniem świata,
abyśmy byli przed Nim święci i nieskalani w miłości.
On przeznaczył nas, abyśmy się stali Jego przybranymi dziećmi
przez Jezusa Chrystusa.
Takie było upodobanie Jego woli,
aby był uwielbiony majestat Jego łaski,
którą obdarzył nas w Umiłowanym.
Ef 1,4-6.

1. Przez Eucharystię promuje się ducha pobożności, który jest więzią człowieka z Bogiem […]. W Komunii św. dusza wiąże się ściślej z Bogiem; a poprzez Mszę św. powierza się Bogu jako ofiara; w Adoracji powierza się jako dziękczynienie, zadośćuczynienie i przebłaganie. Nie ma porównania pomiędzy zjednoczeniem, które ma Bóg z ludem chrześcijańskim, a tym, które miał z ludem Izraela. Jednakże już o Izraelu napisano: Nie ma innego narodu tak wielkiego, który miałby swego boga tak blisko, jak nasz Bóg. Przybliżamy się do Niego, gdy tylko chcemy, za pośrednictwem adoracji: „Adoruję Cię Boże ukryty”. Ponadto z Chrystusem i przez Chrystusa adorujemy Trójcę Świętą […]. Kult Eucharystyczny wypełnia Świętą Liturgię, jest centrum całej naszej religijności, jest tym, co daje święty żar wszystkim nabożeństwom. […]

2. W kulcie Eucharystycznym uczymy się pokory. Wcielony Syn Boży zasłania blask swej chwały niebieskiej pokorną powierzchownością chleba i wina. Tu jest uniżony bardziej niż w żłóbku, w warsztacie nazaretańskim, czy w samej męce: „Na krzyżu była ukryta jedynie boska natura Jezusa, tu jest ukryte także Jego człowieczeństwo”. Nierzadko potem do świętej Uczty przystępuje większa liczba ubogich niż bogatych, małych niż możnych: „spożywają Pana, ubogiego, służącego i pokornego”.

3. Będąc obecnym w Eucharystii, dajesz nam Panie przykład tych samych cnót, które głosiłeś na ziemi. Podziwiam Twoją cierpliwość. Znosisz obojętność, lekceważenie, świętokradztwo, kradzieże, które są popełniane w kościołach i przeciwko Twojej rzeczywistej obecności. Podziwiam Twoje zawsze gotowe posłuszeństwo, przez które, na głos kapłana celebransa, schodzisz na ołtarze… Pozwalasz się nosić, rozdawać, zamykać w tabernakulum, jakbyś był pozbawiony władzy i znaczenia. Podziwiam Twoje dobrowolne ubóstwo: liczne kościoły są biedne i brudne; bielizna kielichowa mało zadbana, podobnie chleb i wino przeterminowane i niedbale przechowywane.

Rachunek sumienia. Czy po wielokrotnym korzystaniu z sakramentu Eucharystii uczyniłem postęp duchowy w pobożności, pokorze, ubóstwie czy posłuszeństwie?

Postanowienie. Chcę pielęgnować w swoim wnętrzu dobre skłonności, które pomagają mi przybliżać się do Jezusa Eucharystycznego. W tabernakulum nie znajdują się jedynie odległe przykłady życia ewangelicznego. Tam są przykłady widzialne i współczesne. Z tabernakulum nieustannie dobiega zaproszenie: Uczcie się ode mnie… dałem wam przykład.

Modlitwa na zakończenie.

bł. Jakub Alberione