Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY Rok C (biały) Nr 28 (30 maja 2010)

Katecheza

Medytacja o Eucharystii (1)

Co na to powiedzieć? Jeśli Bóg jest przy nas, to któż przeciwko nam? On własnego Syna nie oszczędził, ale wydał Go za nas wszystkich, dlaczego więc nie miałby nam ofiarować wszystkiego wraz z Nim? Rz 8,31-32

1. Realna obecność Jezusa w Eucharystii ukazuje Jego wszechmoc, mądrość, dobroć. Wszechmoc Boga jaśnieje w konsekracji, gdy cała substancja chleba przemienia się w substancję ciała Chrystusa; i cała substancja wina w substancję krwi Chrystusa. Syn Boży stał się w ten sposób obecny w każdej konsekrowanej hostii; więcej – w każdej cząstce tej hostii. I nie w jednym tylko kościele, ale w każdym kościele i miejscu, gdzie odprawia się Mszę św. I nie tylko jeden raz, na przykład, jeden raz w roku; lub jeden raz w życiu każdego kapłana, ale każdego dnia, w każdej Mszy św., także, jeśli kapłan odprawia dwa razy. I nie tak, że może to uczynić tylko jeden kapłan, na przykład papież, ale może tego dokonywać każdy kapłan, nawet, jeśli byłby najmniejszy z wszystkich.
Rzecz godna podziwu! Widzimy chleb, czujemy smak i ciężar chleba; natomiast nie jest to wcale substancja chleba. Jezus Chrystus ujawnia się jako prawdziwy władca natury. […]
2. Jaśnieje także w Eucharystii boska mądrość: Mądrość zbudowała sobie dom […]. Przygotowała mięso, zmieszała wino i zastawiła stół (Prz 9,1-2). […] Na niezliczonych ołtarzach, dzień i noc, Jezus wychwala, wielbi, dziękuje Ojcu i kontynuuje składanie Mu ofiary z Siebie, dokonanej już na Kalwarii. Następnie wielu kapłanów, zakonników, zakonnic oraz wiernych, przyłącza się do Jezusa w tej „ofierze chwały”. Uwielbiajcie ze mną PANA, wspólnie wywyższajmy Jego imię (Ps 34,4). Zbawienie dusz przybliża się, ponieważ Chrystus zjednuje sobie serca dobrze usposobione; łączy z ludźmi swoje własne życie; odżywia i wzmacnia: Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, pozostaje we Mnie, a ja w nim (J 6,56).
3. Przede wszystkim w Eucharystii, Ty, Panie Jezu, ukazujesz swoją dobroć. […] Tak bardzo bowiem Bóg umiłował świat, że dał swojego jednorodzonego Syna (J 3,16); ale tutaj jest dany każdemu z nas w sposób szczególny; i tak blisko jak blisko pokarm potrafi łączyć się z ciałem. A z Synem Bożym wstępują do naszej duszy Bóg Ojciec i Duch Święty; po komunii świętej, w sposób cudowny zamieszkuje w nas cała Trójca Święta.
Rachunek sumienia. Podczas komunii świętych, Mszy św., adoracji Najświętszego Sakramentu gorliwa dusza otrzymuje szczególne objaśnienia. Czy ja wchodzę w zażyłą łączność z Jezusem Eucharystycznym? Czy mówię do Niego, słucham Go?
Postanowienie. Gdy przyjmuję komunię świętą, chcę postarać się o głębokie skupienie, aby usłyszeć łagodny głos Jezusa w moim sercu.
Modlitwa na zakończenie.

bł. Jakub Alberione