Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

V NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 7 (7 lutego 2010)

Liturgia słowa

Bóg przemawia do swojego ludu przez konkretnych ludzi, których powołuje do swojej służby. Tak, jak niegdyś wybierał patriarchów, proroków, a później apostołów, tak dziś – przez działanie Ducha Świętego w Kościele – zaprasza i nas, byśmy dzięki wierze i miłości stawali się w świecie znakiem Jego obecności. Prośmy Chrystusa, byśmy umocnieni darem Jego Eucharystii, mieli odwagę do końca Jemu zaufać i pójść za Nim.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 6,1-2a.3-8)

Izajasz został powołany na proroka podczas wizji przedstawiającej majestatyczny obraz Boga siedzącego na wysokim tronie, ubranego w zdobną szatę. Chwałę Boga-Króla wyraża obecność dworu, którym są serafiny. Izajasz jest początkowo przerażony tym, czego doświadcza. Świadomy swojej grzeszności, czuje się niegodny powołania, którym ma być obdarowany. Bóg jednak oczyszcza jego wargi i posyła go, by stał się Jego prorokiem.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

W roku śmierci króla Ozjasza ujrzałem Pana, siedzącego na wysokim i wyniosłym tronie, a tren Jego szaty wypełniał świątynię. Serafiny stały ponad Nim; każdy z nich miał po sześć skrzydeł.
I wołał jeden do drugiego: «Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów. Cała ziemia pełna jest Jego chwały». Od głosu tego, który wołał, zadrgały futryny drzwi, a świątynia napełniła się dymem.
I powiedziałem: «Biada mi! Jestem zgubiony! Wszak jestem mężem o nieczystych wargach i mieszkam pośród ludu o nieczystych wargach, a oczy moje oglądały Króla, Pana Zastępów!».
Wówczas przyleciał do mnie jeden z serafinów, trzymając w ręce węgiel, który kleszczami wziął z ołtarza. Dotknął nim ust moich i rzekł: «Oto dotknęło to twoich warg: twoja wina jest zmazana, zgładzony twój grzech».
I usłyszałem głos Pana mówiącego: «Kogo mam posłać? Kto by Nam poszedł?» Odpowiedziałem: «Oto ja, poślij mnie!».

PSALM (Ps 138,1-2a.2bc-3.4-5.7c-8)

Psalmista wyśpiewuje swoje dziękczynienie Bogu za dobro, które od Niego otrzymał. Pan wysłuchał jego modlitw, okazując swoją łaskę i wierność. I my dziękujmy Bogu za opiekę, jaką nad nami roztacza, wychwalając imię Pana wobec całego stworzenia.

Refren: Wobec aniołów psalm zaśpiewam Panu.

lub: Alleluja.

Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, *
bo usłyszałeś słowa ust moich.
Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów, *
pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku. Ref.

I będę sławił Twe imię za łaskę i wierność, *
bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i obietnicę.
Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, *
pomnożyłeś moc mojej duszy. Ref.

Wszyscy królowie ziemi będą dziękować Tobie, Panie, *
gdy usłyszą słowa ust Twoich,
i będą opiewać drogi Pana: *
«Zaprawdę, chwała Pana jest wielka». Ref.

Wybawia mnie Twoja prawica. *
Pan za mnie wszystkiego dokona. Panie,
Twa łaska trwa na wieki, *
nie porzucaj dzieła rąk Twoich. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (dłuższe, 1Kor 15,1-11)

Św. Paweł daje świadectwo swojej wiary w Zmartwychwstanie. W tym jednym z najstarszych wyznań wiary odnajdujemy najważniejsze prawdy, które określają naszą chrześcijańską tożsamość. Apostoł Narodów jest świadkiem autentyczności Chrystusowej Ewangelii, którą Kościół głosi przez pokolenia.

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Przypominam, bracia, Ewangelię, którą wam głosiłem, którą przyjęliście i w której też trwacie. Przez nią również będziecie zbawieni, jeżeli ją zachowacie tak, jak wam rozkazałem. Chyba żebyście uwierzyli na próżno.
Przekazałem wam na początku to, co przejąłem; że Chrystus umarł za nasze grzechy zgodnie z Pismem, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia zgodnie z Pismem: i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu, później zjawił się więcej niż pięciuset braciom równocześnie; większość z nich żyje dotąd, niektórzy zaś pomarli. Potem ukazał się Jakubowi, później wszystkim apostołom. W końcu, już po wszystkich, ukazał się także i mnie jako poronionemu płodowi.
Jestem bowiem najmniejszy ze wszystkich apostołów i niegodzien zwać się apostołem, bo prześladowałem Kościół Boży. Lecz za łaską Boga jestem tym, czym jestem, a dana mi łaska Jego nie okazała się daremna; przeciwnie, pracowałem więcej od nich wszystkich, nie ja, co prawda, lecz łaska Boża ze mną.
Tak więc czy to ja, czy inni, tak nauczamy i tak wyście uwierzyli.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 4,19)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Pójdźcie za Mną,
a uczynię was rybakami ludzi.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Łk 5,1-11)

Jezus zachęcił Szymona, by ten wypłynął na środek jeziora. Po cudownym połowie, zdumiony rybak spojrzał na Jezusa w inny sposób i odnalazł w Nim kogoś więcej niż nauczyciela przemawiającego do tłumów. W pierwszej chwili prosił Chrystusa, by odszedł i zostawił Go w spokoju. Wtedy właśnie Jezus powołał go do grona swoich uczniów, czyniąc z Szymona Piotra rybaka ludzi.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Zdarzyło się raz, gdy tłum cisnął się do Jezusa, aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret, że zobaczył dwie łodzie, stojące przy brzegu, rybacy zaś wyszli z nich i płukali sieci. Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy.
Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: «Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów». A Szymon odpowiedział: «Mistrzu, przez całą noc pracowaliśmy i niceśmy nie ułowili. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci». Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać. Skinęli więc na wspólników w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały.
Widząc to Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: «Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny». I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali; jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona. Lecz Jezus rzekł do Szymona: «Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił». I przyciągnąwszy łodzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim.