Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

III NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 5 (24 stycznia 2010)

Wprowadzenie do liturgii

SŁOWO, KTÓRE JEDNOCZY

Dzisiejsza liturgia mówi nam o lekturze księgi Słowa Bożego na zgromadzeniu wiernych. Jest to spotkanie Izraelitów z żywym Słowem, które w przypadku pierwszego czytania jest oznajmiane przez Ezdrasza, natomiast w Ewangelii to sam Chrystus rozwija zwój księgi i czyta go wobec wszystkich. W dzisiejszą niedzielę zwróćmy jednak uwagę na coś bardzo ważnego: księga jest czytana wobec wszystkich, a nie prywatnie czy wobec małej grupki „wtajemniczonych”. Słowo jest skierowane nie tylko „do mnie”, lecz jeszcze bardziej „do nas”. Bóg swoim Słowem chce nie tylko zbawiać pojedynczego człowieka, lecz również umacniać swój Kościół w jedności. Tak samo, odpowiedź na Boże Słowo nie jest tylko prywatną sprawą, lecz ma realizować się w łączności z tymi, których Bóg postawił obok mnie.
Do tego właśnie nawiązuje drugie czytanie o członkach ciała, aby każdy w Kościele mógł czuć się jego ważną częścią, niezależnie od wieku, wykształcenia czy stanowiska. Każdy człowiek, w którego serce Bóg wsiewa swoje Słowo, jest ważny, nie ze względu na swoje walory, lecz właśnie dlatego, że jest częścią ciała, podobnie jak w dzisiejszym przypomnieniu św. Pawła na temat natury Kościoła jako złożonego organizmu. Przyjmijmy więc dzisiejsze Słowo Boże z ust samego Jezusa, ale nie tylko jako prywatne osoby, lecz jako członki Jego Ciała – Kościoła. Uczyńmy to na większą chwałę Bożą i także dla nas samych, ponieważ zjednoczeni przez Słowo odczujemy, że więcej nas łączy niż dzieli i że naprawdę tworzymy jedno Ciało.

ks. Adam Rybicki

„Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli”.
(Łk 4,21)