Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

ŚWIĘTO CHRZTU PAŃSKIEGO Rok C (biały) Nr 3 (10 stycznia 2010)

Liturgia słowa

Niedziela Chrztu Pańskiego kończy okres Bożego Narodzenia. Przyjście Syna Bożego na świat przyniosło pokój i nową jakość. Chrzest w Jordanie wyznacza początek działalności Jezusa. Przyjął On chrzest nie ze względu na potrzebę obmycia się z grzechów, lecz aby objawić się Izraelowi; wtedy też został namaszczony Duchem Świętym do wypełnienia misji odkupienia świata. My również otrzymaliśmy Ducha i zostaliśmy wezwani do kontynuowania misji Jezusa poprzez budowanie królestwa Bożego na ziemi.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 42,1-4.6-7)

Izajasz zapowiada panowanie Sługi Pańskiego. Będzie ono czasem miłosierdzia i łaski. Sługa przyniesie ziemi pokój, a Bóg ustanowi Go przymierzem. Słowo „przymierze” kieruje naszą uwagę na Chrystusa, w którym wszyscy zostaliśmy pojednani z Bogiem.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

To mówi Pan: «Oto mój Sługa, którego podtrzymuję, Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo. Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku. On z mocą ogłosi Prawo, nie zniechęci się ani nie załamie, aż utrwali Prawo na ziemi, a Jego pouczenia wyczekują wyspy. Ja, Pan, powołałem Cię słusznie, ująłem Cię za rękę i ukształtowałem, ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi, światłością dla narodów, abyś otworzył oczy niewidomym, ażebyś z zamknięcia wypuścił jeńców, z więzienia tych, co mieszkają w ciemności».

PSALM (Ps 29,1-2.3ac-4.3b i 9b-10)

Tylko Bóg może dać prawdziwy pokój. Psalmista, ciesząc się tym darem, wychwala Pana, którego głos rozbrzmiewa ponad wodami. Głos ten zabrzmiał także nad wodami Jordanu w chwili chrztu Jezusa, objawiając Go jako Syna Bożego.

Refren: Pan ześle pokój swojemu ludowi.

Oddajcie Panu, synowie Boży, *
oddajcie Panu chwałę i sławcie Jego potęgę.
Oddajcie chwałę Jego imieniu, *
na świętym dziedzińcu uwielbiajcie Pana. Ref.

Ponad wodami głos Pański, *
Pan ponad wód bezmiarem!
Głos Pana potężny, *
głos Pana pełen dostojeństwa. Ref.

Zagrzmiał Bóg majestatu: *
a w świątyni Jego wszyscy wołają: „Chwała”.
Pan zasiadł nad potopem, *
Pan jako Król zasiada na wieki. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (Dz 10,34-38)

Bóg kieruje do wszystkich swoje zaproszenie. Wzorem odpowiedzi na nie jest Jezus, który – po namaszczeniu Duchem Świętym w czasie chrztu w Jordanie – rozpoczął swoją publiczną działalność polegającą na zaprowadzaniu królestwa Bożego na świecie. Jak stwierdza św. Piotr: „przeszedł On dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich”. Ukoronowaniem Jego misji stało się dzieło odkupienia. Historia zbawienia trwa jednak nadal: Apostołowie po zmartwychwstaniu Chrystusa otrzymali polecenie głoszenia dobrej nowiny całemu światu; wezwanie to jest skierowane również do nas dzisiaj – my także spotkaliśmy Zbawiciela i nie możemy zachować tej prawdy tylko dla siebie.

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Gdy Piotr przybył do Cezarei, do domu Korneliusza, przemówił: «Przekonuję się, że Bóg naprawdę nie ma względu na osoby. Ale w każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie.
Posłał swe słowo synom Izraela, zwiastując im pokój przez Jezusa Chrystusa. On to jest Panem wszystkich. Wiecie, co się działo w całej Judei, począwszy od Galilei, po chrzcie, który głosił Jan. Znacie sprawę Jezusa z Nazaretu, którego Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą. Przeszedł On dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła, dlatego że Bóg był z Nim».

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Mk 9,6)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Otwarło się niebo i zabrzmiał głos Ojca:
To jest mój Syn umiłowany. Jego słuchajcie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Łk 3,15-16.21-22)

Jan Chrzciciel wskazuje na Chrystusa jako Tego, który chrzci Duchem Świętym i ogniem. Wszyscy zostaliśmy zanurzeni przez chrzest w Chrystusie i otrzymaliśmy Ducha. Wtedy też Bóg wypowiedział do każdego z nas podobne słowa: ty jesteś moje umiłowane dziecko.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Gdy więc lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest on Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: «Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem».
Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest. A gdy się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił na Niego, w postaci cielesnej niby gołębica, a z nieba odezwał się głos: «Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie».