Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

ŚWIĘTO CHRZTU PAŃSKIEGO Rok C (biały) Nr 3 (10 stycznia 2010)

Wprowadzenie do liturgii

SŁUGA JAHWE

W dzisiejszym pierwszym czytaniu anonimowy prorok, zwany Deutero-Izajaszem, kreśli tajemniczą postać Sługi Jahwe. Prerogatywy i zadania, jakie stoją przed Sługą, przekraczają jego ludzkie i historyczne ograniczenia. Stąd też, od początku chrześcijaństwa, tekst ten jest uważany za mesjański i jako taki odnoszony jest do Jezusa Chrystusa. Jego to namaścił Bóg Duchem Świętym i mocą. Przeszedł On przez życie dobrze czyniąc. To ten „mocniejszy” zapowiadany przez Jana Chrzciciela chrzczącego tylko wodą. On, Jezus, chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem. Ten Duch Święty zstąpił na Jezusa w postaci gołębicy, a Bóg Ojciec dał świadectwo z nieba: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”. W ten sposób spełniły się słowa z pierwszej pieśni o Słudze Jahwe: „Oto mój Sługa, którego podtrzymuję. Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął”. Ewangelie podają, że gdy Jezus wyszedł z wody, wtedy „rozwarło się” niebo (Mk) [„otworzyło się” niebo (Mt i Łk)] i Duch zstąpił na Niego. To wspólnota Jezusa z Ojcem otwiera niebo, którego istotę stanowi pełnienie woli Bożej. Następuje ogłoszenie posłannictwa Jezusa i ukazany zostaje rąbek tajemnicy Boga Trójjedynego. Na zakończenie swej ziemskiej misji Jezus powie uczniom: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28,19). Chrzest, którego udzielają Jego uczniowie, jest wejściem w chrzest Jezusa. W ten sposób człowiek staje się chrześcijaninem.

abp Marian Gołębiewski

„Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”.
(Łk 3,22)