Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

II NIEDZIELA PO NARODZENIU PAŃSKIM Rok C (biały) Nr 2 (3 stycznia 2010)

Katecheza

Św. Rajmund (1175-1275) – stuletni mistrz teologii i prawa

Św. Rajmund z Penyafort urodził się w 1175 roku w pobliżu Barcelony w szlacheckiej rodzinie Penyafort; był także spokrewniony z królem Aragonii. Uczył się w szkole katedralnej, a następnie od 1210 roku podjął studia z prawa rzymskiego i kanonicznego w Bolonii. Po ich ukończeniu wrócił do Barcelony, gdzie wykładał filozofię. U studentów kładł nacisk nie tylko na zdobycie wiedzy, ale także na kształtowanie odpowiednich postaw moralnych. Wkrótce biskup Barcelony zaangażował go jako wykładowcę w utworzonej przez siebie wyższej szkole diecezjalnej, a w 1219 roku mianował go kanonikiem, archidiakonem i wikariuszem generalnym. Rok później do Barcelony przybyli pierwsi dominikanie. Spotkanie z nimi wywarło wielki wpływ na Rajmunda, który – po upływie dwóch lat – wstąpił do tego zakonu. Odznaczał się wielką gorliwością w głoszeniu Chrystusa: starając się o nawrócenie niewierzących, nie zaniedbywał także troski o członków Kościoła. Wśród jego dzieł wyróżnia się Summa casuum, omawiająca dobre i owocne udzielanie sakramentu pokuty. W 1223 roku wydatnie pomógł św. Piotrowi Nolasco w założeniu zgromadzenia zajmującego się wykupem chrześcijan wziętych do niewoli muzułmańskiej. W 1230 roku papież Grzegorz IX wybrał go na swojego osobistego spowiednika i uczynił kapelanem pałacu apostolskiego. Jako doradca Ojca Świętego Rajmund zapoznał się z najznakomitszymi osobistościami Kościoła i wykorzystał okazję, aby za ich pośrednictwem rozwijać działalność apostolską. Innym ważnym dokonaniem św. Rajmunda było zebranie i uporządkowanie dokumentów papieskich i soborowych. Ich wydanie zostało oficjalnie zatwierdzone przez papieża Grzegorza IX bullą Rex Pacificus. Był to zbiór zasad prawa kanonicznego znany jako Decretales Gregorii IX. W 1236 roku św. Rajmund wrócił do Hiszpanii, gdzie wkrótce został wybrany przełożonym generalnym dominikanów. W ciągu kolejnych dwóch lat przeredagował konstytucje zakonne. Był także bardzo dobrym organizatorem i administratorem swego zgromadzenia. Przyczynił się znacznie do rozwoju misji w Afryce Północnej. W 1240 roku zrezygnował z funkcji generała i oddał się na powrót głoszeniu Słowa Bożego. Pełnił też funkcję doradcy króla Aragonii i był jego spowiednikiem. Zmarł 6 stycznia 1275 roku w wieku 100 lat. W pogrzebie św. Rajmunda uczestniczył sam król ze swoim dworem. W 1601 roku papież Klemens VIII ogłosił go świętym. Św. Rajmunda z Penyafort Kościół wspomina dnia 7 stycznia.

Barbara Misiuro